شماره ۴۷۱ - تا مهم از خانه سر بر میزند

تا مهم از خانه سر بر میزند
آفتابش بوسه بر در میزند ۱

شکوه از صیادم این باشد که تیر
تا چرا بر صید دیگر میزند ۲

از کمان ابروی او جستم چو تیر
ترک چشم او بخنجر میزند ۳

من نشاندم نونهالی را بچشم
باغبان گر دم زعرعر میزند ۴

عاشق آن نخل رطب آور بود
کاو نگارش سنگ بر سر میزند ۵

جان فزاید غمزه ات در هر نظر
بر رگ جان گرچه نشتر میزند ۶

عشق چون مستور ماند کافتاب
هر چه پوشی پرده سر بر میزند ۷

شرح عشق آشفته با خامه مگو
کاین نیم آتش بدفتر میزند ۸

شمع را چون آتش پنهان بود
لاجرم وقتی بسر در میزند ۹

کیست آن شاعر که در اقلیم شعر
همچو سعدی سکه برزر میزند ۱۰

اوست حلوائی و هر کس چون مگس
برد کانش دست بر سر میزند ۱۱

بر جسارتهای آشفته به بخش
کاور قم بر نام حیدر میزند ۱۲