رباعی ۱ - ای صاحب مسئله! تو بشنو از ما رباعی ۲ - از دست غم تو، ای بت حور لقا رباعی ۳ - ای عقل خجل ز جهل و نادانی ما رباعی ۴ - دوش از درم آمد آن مه لاله نقاب رباعی ۵ - این راه زیارت است، قدرش دریاب رباعی ۶ - شیرین سخنی که از لبش جان می‌ریخت رباعی ۷ - دی پیر مغان، آتش صحبت افروخت رباعی ۸ - دنیا که از او دل اسیران ریش است رباعی ۹ - مالی که ز تو کس نستاند، علم است رباعی ۱۰ - دنیا که دلت ز حسرت او زار است رباعی ۱۱ - با هر که شدم سخت، به مهر آمد سست رباعی ۱۲ - آن دل که تواش دیده بدی، خون شد و رفت رباعی ۱۳ - فرخنده شبی بود که آن دلبر مست رباعی ۱۴ - تا شمع قلندری بهائی افروخت رباعی ۱۵ - تا منزل آدمی سرای دنیاست رباعی ۱۶ - حاجی به طواف کعبه اندر تک و پوست رباعی ۱۷ - در میکده دوش، زاهدی دیدم مست رباعی ۱۸ - هر تازه گلی که زیب این گلزار است رباعی ۱۹ - آن کس که بدم گفت، بدی سیرت اوست رباعی ۲۰ - علم است برهنه شاخ و تحصیل، بر است رباعی ۲۱ - رفتم ز درت ز جور، بیش از پیشت رباعی ۲۲ - پیوسته دلم ز جور خویشان، ریش است رباعی ۲۳ - در مزرع طاعتم، گیاهی بنماند رباعی ۲۴ - نقد دل خود بهائی آخر سره کرد رباعی ۲۵ - آن حرف که از دلت غمی بگشاید رباعی ۲۶ - عشاق به غیر دوست، عاری دارند رباعی ۲۷ - رندان گاهی ملک جهان می‌بازند رباعی ۲۸ - با دل گفتم: به عالم کون و فساد رباعی ۲۹ - ای در طلب علوم، در مدرسه چند؟ رباعی ۳۰ - خوش آن که صلای جام وحدت در داد رباعی ۳۱ - دیدی که بهائی چو غم از سر وا کرد رباعی ۳۲ - او را که دل از عشق مشوش باشد رباعی ۳۳ - تا نیست نگردی، ره هستت ندهند رباعی ۳۴ - فردا که محققان هر فن طلبند رباعی ۳۵ - بر درگه دوست، هر که صادق برود رباعی ۳۶ - دل درد و بلای عشقش افزون خواهد رباعی ۳۷ - دل جور تو، ای مهر گسل، می‌خواهد رباعی ۳۸ - لطف ازلی، نیکی هر بد خواهد رباعی ۳۹ - ای آنکه دلم غیر جفای تو ندید رباعی ۴۰ - کاری ز وجود ناقصم نگشاید رباعی ۴۱ - آهنگ حجاز می‌نمودم من زار رباعی ۴۲ - از دام دفینه، خوب جستیم آخر رباعی ۴۳ - گفتم که کنم تحفه‌ات ای لاله عذار رباعی ۴۴ - از نالهٔ عشاق، نوایی بردار رباعی ۴۵ - در بزم تو ای شمع، منم زار و اسیر رباعی ۴۶ - تا بتوانی، ز خلق، ای یار عزیز! رباعی ۴۷ - از سبحهٔ من، پیر مغان رفت ز هوش رباعی ۴۸ - ای زاهد خود نمای سجاده به دوش رباعی ۴۹ - کردیم دلی را که نبد مصباحش رباعی ۵۰ - از ذوق صدای پایت، ای رهزن هوش رباعی ۵۱ - از بس که زدم به شیشهٔ تقوی سنگ رباعی ۵۲ - یک چند، میان خلق کردیم درنگ رباعی ۵۳ - در چهره ندارم از مسلمانی رنگ رباعی ۵۴ - در مدرسه جز خون جگر، نیست حلال رباعی ۵۵ - عمری است که تیر زهر را آماجم رباعی ۵۶ - غم‌های جهان در دل پر غم داریم رباعی ۵۷ - افسوس که عمر خود تباهی کردیم رباعی ۵۸ - بی روی تو، خونابه فشاند چشمم رباعی ۵۹ - یکچند، در این مدرسه‌ها گردیدم رباعی ۶۰ - ما با می و مینا، سر تقوی داریم رباعی ۶۱ - در خانهٔ کعبه، دل به دست آوردم رباعی ۶۲ - هر چند که رند کوچه و بازاریم رباعی ۶۳ - خو کرده به خلوت، دل غم فرسایم رباعی ۶۴ - گفتیم: مگر که اولیاییم، نه‌ایم رباعی ۶۵ - امشب بوزید باد طوفان آیین رباعی ۶۶ - برخیز سحر، ناله و آهی می‌کن رباعی ۶۷ - فصاد، به قصد آنکه بردارد خون رباعی ۶۸ - یارب، تو مرا مژدهٔ وصلی برسان رباعی ۶۹ - ای برده به چین زلف، تاب دل من رباعی ۷۰ - هر شام و سحر ملائک علیین رباعی ۷۱ - ای عاشق خام، از خدا دوری تو رباعی ۷۲ - رویت که ز باده لاله می‌روید از او رباعی ۷۳ - خواهم که علیرغم دل کافر تو رباعی ۷۴ - زاهد نکند گنه، که قهاری تو رباعی ۷۵ - هرچند که در حسن و ملاحت، فردی رباعی ۷۶ - ای هست وجود تو،ز یک قطره منی رباعی ۷۷ - تا از ره و رسم عقل، بیرون نشوی رباعی ۷۸ - ای دل، که ز مدرسه به دیر افتادی رباعی ۷۹ - ای دل، قدمی به راه حق ننهادی رباعی ۸۰ - ای چرخ که با مردم نادان یاری رباعی ۸۱ - زاهد، به تو تقوی و ریا ارزانی