شماره ۱ - درخت بخل ترا کس ز بیخ بر نکند شماره ۲ - سعادت با سلامت یار بادت شماره ۳ - ازآن مجلس بصورت گرچه دور است شماره ۴ - ز دولت تو مرا دست داده بود دمی شماره ۵ - حالم ز فرقت تو نیاید به نامه راست شماره ۶ - مرا به طلعت تو اشتیاق چندانی است شماره ۷ - از دل خبر مپرس که بر وی چه ها گذشت شماره ۸ - عمری که ازو جهانی ارزد شماره ۹ - چه نویسم ز آرزومندی شماره ۱۰ - همی رسان به جماعت چو شاخ نخل کرم شماره ۱۱ - هرگه که دلم ز ره بیفتد شماره ۱۲ - ملامتی نتوان کرد روستایی را شماره ۱۳ - به آن هم مفتخر هم مبتهج شد شماره ۱۴ - بفرست نسیمی که سلام تو رساند شماره ۱۵ - ز ذوق یار ملامتگران چو بی خبرند شماره ۱۶ - کو حیدر هاشمی و کو حاتم طی شماره ۱۷ - حالی که به صد زبان بیان نتوان کرد شماره ۱۸ - به جای خویش بود گر درخت طوبی را شماره ۱۹ - مردم تبریز همچو آب لطیفند شماره ۲۰ - هر باد که از شام به اصحاب تو آید شماره ۲۱ - درین دیار بدان زنده ام که گهگاهی شماره ۲۲ - مرا به فکر چه حاجب که شعر من آبی ست شماره ۲۳ - بهانه می طلبد دوست گفتگویی را شماره ۲۴ - بیش ازان است که آید ز زبان تقریرش شماره ۲۵ - آن همی خواندم همی بوسیدمش شماره ۲۶ - همیشه باد به کام تو گردش گردون شماره ۲۷ - ملول شد دل ما در شب دراز فراق شماره ۲۸ - ای سواد نامه ات نور سواد دیده ام شماره ۲۹ - چه گویم و چه نویسم که زین سفر چه کشیدم شماره ۳۰ - حرف و ترکیب ندانم که من از سرتاپای شماره ۳۱ - ز چشم دوری و دل روز و شب ملازم توست شماره ۳۲ - هست امیدم که خاک پای تو گردم شماره ۳۳ - نه ان پیوند دارم با تو جانم شماره ۳۴ - ره روان بستند بر فتراک ما را لاجرم شماره ۳۵ - نانش نه و خلق او را در هر دو جهان مهمان شماره ۳۶ - فتنه عالمی شدی فتنه شدم چو دیدمت شماره ۳۷ - ناز ز حد ببرده ای بت نازنین من شماره ۳۸ - ای دل من نگین تو مهر تو مهر آن نگین شماره ۳۹ - در سماع آمد بت خوبان چین شماره ۴۰ - من کیم باری که نامم بر زبان آورده ای شماره ۴۱ - زوصف اشتیاق او شدی الکن بیان من شماره ۴۲ - هنوز صبح نخستین روز دولت توست شماره ۴۳ - از دیده گرچه دوری از دور در حضوری شماره ۴۴ - می نویسم پیش جانان نامه یی شماره ۴۵ - چون جان و دلم ز خدمتت نیست جدا شماره ۴۶ - برون ز عالم حس است جان خرده بینان را شماره ۴۷ - دل گفت که زحمت تن آنجا چه بری شماره ۴۸ - چون تو از جانب شیراز به تبریز آیی