تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۵۹ - از عهد شکستن چو هوس نشکیبی
برو به گوهر
از عهد شکستن چو هوس نشکیبی
یک دم ز شکست عهد کس نشکیبی
عهد تو دل منست گویی کز ناز
گر نشکنیش نیم نفس نشکیبی
فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۶۰ - ای عشق به تازه مرحمتها کردی
برو به گوهر
ای عشق به تازه مرحمتها کردی
خود را و مرا گرم تمنا کردی
هر جرم که ما سیاهکاران کردیم
در آینه عفو تماشا کردی
فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۶۱ - دل راز مرا رسه شکستن تا کی
برو به گوهر
دل راز مرا رسه شکستن تا کی
بر خود در هر مراد بستن تا کی
بیرون جهان سراسری هم بد نیست
دلگیر درین خانه نشستن تا کی
فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۶۲ - کاش این لب پر معجزه بر دوختمی
برو به گوهر
کاش این لب پر معجزه بر دوختمی
با هر کس ازین متاع نفروختمی
این کز عیسی نطق درآموخته‌ام
کاش از خر او نهق درآموختمی
فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۶۳ - ای صید غمت هنوز صد عربده‌جوی
برو به گوهر
ای صید غمت هنوز صد عربده‌جوی
گفتم نشنیدی که ره عشق مپوی
قربان سرت شوم کنون اشک مریز
از نرگس مست سرمه ناز مشوی
فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۶۴ - گر خار و خسی تو آتش تن می‌جوی
برو به گوهر
گر خار و خسی تو آتش تن می‌جوی
لنگان لنگان به زور گلخن می‌جوی
در نشئه‌ی آتش دلی موسی‌وار
این تازه گل از نهال ایمن می‌جوی
فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۶۵ - ای غم که مسافر جهان پیمایی
برو به گوهر
ای غم که مسافر جهان پیمایی
ای تازه نهال چمن رعنایی
گر حال فصیحی از تو پرسند بگوی
در صحبت خلق مرد از تنهایی
فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۶۶ - ای آنکه به هرزه راه شک می‌پویی
برو به گوهر
ای آنکه به هرزه راه شک می‌پویی
با تست کسی که از منش می‌جویی
ای بی‌خبر آن راز که با ما داری
چون دوری، آهسته چرا می‌گویی؟
فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۵۲ - ای روی تو را ترجمه دین مصحف
برو به گوهر
ای روی تو را ترجمه دین مصحف
وز خال و خطت یافته تزیین مصحف
یک نقطه سهو در همه روی تو نیست
گویی به خط مصنف است این مصحف
فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۵۹ - با یار به سیر هند آماده شدم
برو به گوهر
با یار به سیر هند آماده شدم
برگشتم و زین تعلق آزاده شدم
نارفته به هند واژگون شد کارم
آن ماه مخطط شد و من ساده شدم
فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۷۱ - روشنگری آینه دل کردیم
برو به گوهر
روشنگری آینه دل کردیم
وآنگاه به روی تو مقابل کردیم
عکس رخ تو جدا نگشت از رخ تو
ما بیهده سعیهای باطل کردیم
میرداماد : رباعیات
شماره ۱ - ای دل دو سه روزی بود این بستان‌ها
برو به گوهر
ای دل دو سه روزی بود این بستان‌ها
در باغ هنر چو بلبلان خوش بسرا
با گردن ظلم خصم داند چکند
بازوی عدالت علی اعلا
میرداماد : رباعیات
شماره ۲ - ای شهد لبت دوای بیماری‌ها
برو به گوهر
ای شهد لبت دوای بیماری‌ها
وی دیده دل از زلف تو دلداری‌ها
آسان تو کنی مگر که در راه غمت
افتاده دلم به دام دشواری‌ها
میرداماد : رباعیات
شماره ۳ - ای عشق توئی تو مایه پاکی ما
برو به گوهر
ای عشق توئی تو مایه پاکی ما
دور از بر مامشو ز غمناکی ما
آی آتش عشق دوست از پا بنشین
در شعله کشی ز ننگ خاشاکی ما
میرداماد : رباعیات
شماره ۴ - ای عشق چو اقبال بریدی از ما
برو به گوهر
ای عشق چو اقبال بریدی از ما
چون آدمی از دیو رمیدی از ما
مانند وفا ز خلق و دانش زجهان
ای کاش بگوئی که چه دیدی از ما
میرداماد : رباعیات
شماره ۵ - اندر صدوبیست دوره چرخش‌ها
برو به گوهر
اندر صدوبیست دوره چرخش‌ها
کز درگه جدت شه اقلیم رضا
دورم نکشیدم آن ستم کز دو سه روز
از دوری خدمت تو دیدم ز قضا
میرداماد : رباعیات
شماره ۶ - خالی ز می وفاست پیمانه ما
برو به گوهر
خالی ز می وفاست پیمانه ما
عاری ز صفا و مهر میخانه ما
جز خال لب و زلف نداریم هوس
هرچند که آن دام بود دانه ما
میرداماد : رباعیات
شماره ۷ - دل گشت به وادی غم عشق رها
برو به گوهر
دل گشت به وادی غم عشق رها
در خویش فرورفته و دور از من وما
بی مهر تو هرکه شد ورا قدر کجا
زیرا نبود غیر تو را قدر و بها
میرداماد : رباعیات
شماره ۸ - ای از تو وجود و هستی و گوهر ما
برو به گوهر
ای از تو وجود و هستی و گوهر ما
وی نام تو نقش و زینت دفتر ما
کمتر ز غبار خاک راهیم ای دوست
گر سایه مهرت نبود بر سر ما
میرداماد : رباعیات
شماره ۹ - تا کرد مرا بازوی وصلت به شتاب
برو به گوهر
تا کرد مرا بازوی وصلت به شتاب
چون دلو همی به چاه هجران پر تاب
اجرای وجودم همه پرداخته شد
چون موم در آتش و چو شکر در آب