تعداد ۶۳۴۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۳۲ - به پیری عشق سازد شوخ‌تر طبع جوانم را
برو به گوهر
به پیری عشق سازد شوخ‌تر طبع جوانم را
که آتش می کند پرزورتر، پشت کمانم را
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۳۳ - علاج عقدهٔ دلتنگی، آسان است عاشق را
برو به گوهر
علاج عقدهٔ دلتنگی، آسان است عاشق را
گشادکار، در چاک گریبان است عاشق را
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۳۴ - از آن روزی که گم کردم، سراغ آرمیدن را
برو به گوهر
از آن روزی که گم کردم، سراغ آرمیدن را
نشان جاده دانم، موج دریای تپیدن را
به هر گلشن که بگشایم لب رنگین نوا، بلبل
کند نازکتر از گل، پرده گوش شنیدن را
نسازد شهربند عقل، صید حلقهٔ دامم
غزالان یاد دارند از من مجنون رمیدن را
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۳۵ - کنم رنگین تر از دامان گلچین، چشم خونین را
برو به گوهر
کنم رنگین تر از دامان گلچین، چشم خونین را
که در آغوش مژگان بینم، آن دست نگارین را
غرورش تیغ عریانی ست، تا کرده ست سنبل گون
خط مشکین آن مشاطه، دشمن برگ نسرین را
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۳۶ - خدا درمانده نگذارد به عالم، بی نصیبان را
برو به گوهر
خدا درمانده نگذارد به عالم، بی نصیبان را
عصای کورفهمان می کند، چوب ادیبان را
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۳۷ - به شهد لفظ و معنی، رهنما گشتیم دوران را
برو به گوهر
به شهد لفظ و معنی، رهنما گشتیم دوران را
برای شکّر خود، پرورش کردیم موران را
نپردازد به فکر دوربینان، طینت جاهل
نمی افتد به عینک احتیاجی، چشم کوران را
شناور را به طوفان بلا، تسلیم می باید
هجوم موج دربا، خسته سازد سینه زوران را
رَهِ مهر و وفا را بسته ای تا کی؟ سرت گردم
تسلّی کن به پیغام وصالی ناصبوران را
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۳۹ - حریف نقش کج گر نیستی این بدقماران را
برو به گوهر
حریف نقش کج گر نیستی این بدقماران را
به تنهایی سرآور، سیر دور روزگاران را
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۴۰ - خدایا الفتی ده، با دل آزرده، لالان را
برو به گوهر
خدایا الفتی ده، با دل آزرده، لالان را
مکن سوهان روحم، صحبت صاحب کمالان را
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۴۱ - عتاب تلخ او شیرین کن جانهاست، مستان را
برو به گوهر
عتاب تلخ او شیرین کن جانهاست، مستان را
نهان در پستهٔ او شکرستانهاست مستان را
فزون از شانه، دارد سینه من چاک رسوایی
چوگل در جیب عریانی، گریبانهاست مستان را
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۴۶ - اگر بینم شبی در خواب، روز خردسالی را
برو به گوهر
اگر بینم شبی در خواب، روز خردسالی را
به عمری، می کنم تعبیر این خواب خیالی را
شه آراید به چشم ناقصان تمثال خالی را
نمود رنگ و بو از پشم باشد شیر قالی را
به هم طومار زلف یار را، مشّاطه می پیچد
دل من، گرگشاید دفتر آشفته حالی را
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۴۷ - به پیری می کشیم آسوده، بار زندگانی را
برو به گوهر
به پیری می کشیم آسوده، بار زندگانی را
که صرف آن جوان کردیم، ایام جوانی را
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۴۸ - حق تعلیم دارم، خوش قدانِ بوستانی را
برو به گوهر
حق تعلیم دارم، خوش قدانِ بوستانی را
که سرو از مصرع من یاد می گیرد، روانی را
سخنهای خسان، چون بانگ نی، باد است در گوشم
به یکدم می شناسم آشنایان زبانی را
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۴۹ - نباشد ناقه ای جز شوق، مجنون الهی را
برو به گوهر
نباشد ناقه ای جز شوق، مجنون الهی را
به دریا می رساند جذبه ی سیلاب، ماهی را
سر هرکس که از همّت، چو ادهم گردن افرازد
به نعلین گدایان می فروشد، تاج شاهی را
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۵۰ - بلای جان، زبان تلخ باشد، اهل دعوی را
برو به گوهر
بلای جان، زبان تلخ باشد، اهل دعوی را
به کشتن می دهد زهری که در کام است افعی را
خیالِ قامت او را، به خاطر نقش می بستم
در آنروزی که فرق از هم نمی کردم الف بی را
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۵۱ - خوش آن ساعت که، بر بالین خرامی، خاکساری را
برو به گوهر
خوش آن ساعت که، بر بالین خرامی، خاکساری را
به باد دامنی، از خاک برداری غباری را
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۵۲ - ز دورم دید، اجازت داد عزم جان فشانی را
برو به گوهر
ز دورم دید، اجازت داد عزم جان فشانی را
نگاهش زود می فهمد، زبان بی زبانی را
فرامش کاریش تعلیم دادم از سبکروحی
که زود از خاطر او رفتم و بردم گرانی را
نسیم آسا، امان از آفت واماندگی دارد
تواند گر کسی برداشت، بار ناتوانی را
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۵۳ - نبود آرامشی، شیب و شباب زندگانی را
برو به گوهر
نبود آرامشی، شیب و شباب زندگانی را
تپیدنهای دل موجی ست، آب زندگانی را
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۵۵ - ز دوری خاطرم تنگ است و نتوانم رسید آنجا
برو به گوهر
ز دوری خاطرم تنگ است و نتوانم رسید آنجا
گشاد دل در آن ابروست، قفل اینجا، کلید آنجا
رهم تا کوی او دور و ندارم طاقت پایی
رهی زافتادگی، چون جاده می باید کشید آنجا
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۵۷ - سخنور چون شدی، خاموش بنشین چون نگین اینجا
برو به گوهر
سخنور چون شدی، خاموش بنشین چون نگین اینجا
گل شهرت بود، چون حرف باشد دلنشین اینجا
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۵۹ - نخواهد برد جان از رشک ما خصم عنود ما
برو به گوهر
نخواهد برد جان از رشک ما خصم عنود ما
سواد کلک ما مشک است، بر زخم حسود ما