تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
فرخی سیستانی : رباعیات
شماره ۲۵ - هر چند که از تو بوسه یابم گه بام
برو به گوهر
هر چند که از تو بوسه یابم گه بام
در آخر شب مرا هوس آید کام
بوسه بده و کنار برتست حرام
نشنودستی درو غزن باشد شام
فرخی سیستانی : رباعیات
شماره ۲۶ - گر خواسته ای تو ازپی خواسته ایم
برو به گوهر
گر خواسته ای تو ازپی خواسته ایم
رویار دگر خواه که ماخواسته ایم
تو پنداری دل به تو آراسته ایم
ما ای بت از آن سرای بر خاسته ایم
فرخی سیستانی : رباعیات
شماره ۲۷ - آن روز چه بد که با قضا یار شدم
برو به گوهر
آن روز چه بد که با قضا یار شدم
دیدار ترا به جان خریدار شدم
آن روز به بازی به سر کار شدم
تا لاجرم امروز گرفتار شدم
فرخی سیستانی : رباعیات
شماره ۲۸ - تا در طلب دوست همی بشتابم
برو به گوهر
تا در طلب دوست همی بشتابم
عمرم به کران رسید و من در خوابم
گیرم که وصال دوست در خواهم یافت
این عمرگذشته راکجا دریابم
فرخی سیستانی : رباعیات
شماره ۲۹ - جستم همه ساله ای پسر کام تو من
برو به گوهر
جستم همه ساله ای پسر کام تو من
خرسند همی بودم در دام تو من
سیر آمدم از بهانه خام تو من
بریخ اکنون نگاشتم نام تومن
فرخی سیستانی : رباعیات
شماره ۳۰ - گویند که معشوق تو زشتست و سیاه
برو به گوهر
گویند که معشوق تو زشتست و سیاه
گر زشت و سیاهست مرا نیست گناه
من عاشقم و دلم بر او گشته تباه
عاشق نبود ز عیب معشوق آگاه
فرخی سیستانی : رباعیات
شماره ۳۱ - خط آوردی رواست بر روی چو ماه
برو به گوهر
خط آوردی رواست بر روی چو ماه
خوشتر گشتی از آنچه بودی صد راه
در آرزوی خط تو خوبان سپاه
بر روی همی کشند خطهای سیاه
فرخی سیستانی : رباعیات
شماره ۳۲ - با من چو گل شکفته باشی گه گه
برو به گوهر
با من چو گل شکفته باشی گه گه
گاهی باشی چو کارد با گوشت تبه
روزی همه آری کنی و روزی نه
یک ره صنما بنه مرا بریک ره
فرخی سیستانی : رباعیات
شماره ۳۳ - ای دوست به یک سخن ز من بگریزی
برو به گوهر
ای دوست به یک سخن ز من بگریزی
خوی تو نبد به هر حدیثی تیزی
بد گشتی از آن که با بدان آمیزی
بادیگ بمنشین که سیه برخیزی
فرخی سیستانی : رباعیات
شماره ۳۴ - ای دوست مرادید همی نتوانی
برو به گوهر
ای دوست مرادید همی نتوانی
بیهوده چرا روی زمن گردانی
بیجرم و جنایتی که از من دانی
چون پیر خر از نیش، زمن ترسانی
فرخی سیستانی : رباعیات
شماره ۳۵ - ای دوست تر، از دو دیده و بینایی
برو به گوهر
ای دوست تر، از دو دیده و بینایی
ای آنکه ز پیش چشم ناپیدایی
آن روز که آمدی مرا دربایی
گر تا به قیامت تو غذانی (؟) نایی
فرخی سیستانی : رباعیات
شماره ۳۶ - از بهر خدای اگر تو یی سرو سرای
برو به گوهر
از بهر خدای اگر تو یی سرو سرای
یکباره زمن باز مگیر ای بت پای
دیدار عزیز کردی ای بار خدای
سیمرغ نه ای روی رهی را بنمای
فرخی سیستانی : ابیات پراکنده
شماره ۷ - دل برد و مرا نیز به مردم نشمرد
برو به گوهر
دل برد و مرا نیز به مردم نشمرد
گفتار چه سودست چو ورغ آب ببرد
فرخی سیستانی : ابیات پراکنده
شماره ۱۴ - نیکو مثلی زده ست شاها دستور
برو به گوهر
نیکو مثلی زده ست شاها دستور
بز را چه به انجمن کشند و چه به سور
فرخی سیستانی : ابیات پراکنده
شماره ۲۱ - ای کرده مرا خنده خریش همه کس
برو به گوهر
ای کرده مرا خنده خریش همه کس
مارا ز تو بس جانا مارا ز تو بس
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۱ - گرچه فلک از پیش برانده ست مرا
برو به گوهر
گرچه فلک از پیش برانده ست مرا
با بند گران فو نشانده ست مرا
تا دو لبت از دور برانده ست مرا
جز روی تو آرزو نمانده ست مرا
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۲ - بر کار به جز زبان نمانده ست مرا
برو به گوهر
بر کار به جز زبان نمانده ست مرا
در تن گویی که جان نمانده ست مرا
بندیست گران که جان نمانده ست مرا
از پای جز استخوان نمانده ست مرا
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳ - گر بند کند رای بلند تو مرا
برو به گوهر
گر بند کند رای بلند تو مرا
در جمله پسنده است پسند تو مرا
تهذیب تمام کرد پند تو مرا
تاج سر فخر گشت بند تو مرا
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۴ - گر زر گردیم می نجویی ما را
برو به گوهر
گر زر گردیم می نجویی ما را
ور مشک شویم می نبویی ما را
هر چند به لای می بشویی ما را
کس مشنودا آنچه تو گویی ما را
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۵ - تا دیده ام آن لب گهر بار تو را
برو به گوهر
تا دیده ام آن لب گهر بار تو را
پیوسته نمک خوانم گفتار تو را
زیرا زبی لعل لب ای یار تو را
بگشاده دهان پسته کردار تو را