تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۴۸ - از کوفتن پای تو و گشتن تو
برو به گوهر
از کوفتن پای تو و گشتن تو
لعبی است هر اندام تو را بر تن تو
ماهی تو از جیب تو تا دامن تو
چون چرخ همی گردد پیرامن تو
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۴۹ - با من به میان رسول باید با تو
برو به گوهر
با من به میان رسول باید با تو
خورشید نخواهم که برآید با تو
آیی بر من سایه نیاید با تو
شاید همه خلق و من نشاید با تو
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۵۰ - ای ملک به دولت تو دارا گشته
برو به گوهر
ای ملک به دولت تو دارا گشته
وز عدل تو دهر پیر برنا گشته
شمشیر تو قهرمان اعدا گشته
در جمله تو را ملک مهیا گشته
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۵۱ - آنی که ز فالها همه فال تو به
برو به گوهر
آنی که ز فالها همه فال تو به
هر سال تو در عمر ز هر سال تو به
زان مال که داشتم مرا مال تو به
از مال مرا قبول و اقبال تو به
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۵۲ - از هر جنسم چو شاه بگشادی راه
برو به گوهر
از هر جنسم چو شاه بگشادی راه
از بخت مرا فزون شدی رتبت و جاه
هر بار چو زر آمدم از دولت شاه
این بار چو گوهر آیم انشائالله
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۵۳ - چندان داری ز حسن و خوبی مایه
برو به گوهر
چندان داری ز حسن و خوبی مایه
کز حور بهشت برتری صد پایه
پیرایه چرا بنددت ای مه دایه
نورست مه دو هفته را پیرایه
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۵۴ - هر چند که بر کوهم در شب ز اندوه
برو به گوهر
هر چند که بر کوهم در شب ز اندوه
گریان باشم تا به گه بانگ خروه
همقامت تو چو سرو بینم بر کوه
هرگز نشوم ز دیدن کوه ستوه
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۵۵ - آمد بر من به چشمکان خواب زده
برو به گوهر
آمد بر من به چشمکان خواب زده
سر تا به قدم به عنبر ناب زده
همچون دل من دو زلف را تاب زده
رخ چون گل نو شکفته بر آب زده
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۵۶ - چون دولت تو جهان جوانست ای شاه
برو به گوهر
چون دولت تو جهان جوانست ای شاه
پس دولت تو مگر جهانست ای شاه
بزم تو به حسن بوستانست ای شاه
گویی ز شکوفه زآسمانست ای شاه
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۵۷ - این خوشرویان که ایستادند همه
برو به گوهر
این خوشرویان که ایستادند همه
از مادر حسن دوش زادند همه
بزم تو شها چشم نهادند همه
در بندگی تو دست دادند همه
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۵۸ - امروز منم چو ماری اندر سله ای
برو به گوهر
امروز منم چو ماری اندر سله ای
ز آوازه من در این جهان ولوله ای
بر من هر موی اگر شود سلسله ای
از چرخ فلک نکرد خواهم گله ای
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۵۹ - دانم که وفا ز دل برانداخته ای
برو به گوهر
دانم که وفا ز دل برانداخته ای
با آنکه مرا عدوست در ساخته ای
دل را ز وفا چرا بپرداخته ای
مانا که مرا تمام نشناخته ای
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۶۰ - ای ابر ز بحر تا هوایی شده ای
برو به گوهر
ای ابر ز بحر تا هوایی شده ای
گویی که کف حاتم طایی شده ای
نه نه که کف دست علایی شده ای
زان مایه رحمت خدایی شده ای
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۶۱ - بر شعر مرا دلیست ای بار خدای
برو به گوهر
بر شعر مرا دلیست ای بار خدای
در مدح و ثنای خسرو مدح آرای
می بترکدم دل اندرین تنگی جای
از بهر خدای را دوایی فرمای
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۶۲ - ای غم سختی تو ای دل از غم نرمی
برو به گوهر
ای غم سختی تو ای دل از غم نرمی
ای دم سردی تو ای دل از دم گرمی
ای عشق خمش باش که بس بی شرمی
ای هجر برو که سخت بی آزرمی
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۶۳ - روزی که چو باد پیش من برگذری
برو به گوهر
روزی که چو باد پیش من برگذری
دردسر و رنج دل و خون جگری
وآن شب که چو مه به روی من در نگری
نور جگر و قوت دل و تاج سری
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۶۴ - مفروق دو دیده ای و مقرون دلی
برو به گوهر
مفروق دو دیده ای و مقرون دلی
دل هر چه بیندیشد مضمون دلی
تا ظن نبری که هیچ بیرون دلی
در خون دلم مشو که در خون دلی
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۶۵ - مرهم گفتم تو با دل ریش همی
برو به گوهر
مرهم گفتم تو با دل ریش همی
تا بندیشم من از بدانیش همی
نعمت شودم زمان زمان بیش همی
یادم ناید ز نعمت خویش همی
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۶۶ - دولت ز علاء دولت عالی رای
برو به گوهر
دولت ز علاء دولت عالی رای
بر عالم سایه درد چون پر همای
ای داده خدایت شرف از بهر خدای
یک بار مرا جمال رویت بنمای
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۶۷ - از شیرینی چون به سخن بنشینی
برو به گوهر
از شیرینی چون به سخن بنشینی
از دو لب خود شکر به دامن چینی
در بوسه لب تو گویدم می بینی
هرگز شکر سرخ بدین شیرینی