تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۴۵ - ای دل ره او می روی اوّل خون شو
برو به گوهر
ای دل ره او می روی اوّل خون شو
وآنگاه بیا تات بگویم چون شو
زین مشکل اگر برون شوی می جویی
بیرون مشو از خود وز خود بیرون شو
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۴۶ - از بند سخن لبم چو بگشاد گره
برو به گوهر
از بند سخن لبم چو بگشاد گره
از خشم در ابروانش افتاد گره
بادست حدیث من واو آب لطیف
بر آب فتد ز جنبش باد گرده
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۴۷ - چون دید که رکد غمزۀ خیره سته
برو به گوهر
چون دید که رکد غمزۀ خیره سته
بر قصد دلم کمان ابرو برزه
از پسته همی کرد اشارت که مزن
وز گوشۀ بادام همی گفت که ده
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۴۸ - ای دوست اگر نیی ز حالم آگاه
برو به گوهر
ای دوست اگر نیی ز حالم آگاه
کز دست تو دارم همه احوال تباه
اینک چشمم گواه اگر رنجه شوی
در روی تو بگذرانم این هر دو گواه
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۴۹ - ای راه وصال تو درازی کوتاه
برو به گوهر
ای راه وصال تو درازی کوتاه
جز بندگی تو هر چه کردیم، گناه
اومید نداند بسر کوی تو راه
و اندیشه نیارد که کند در تو نگاه
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۵۰ - یاران منا، چه بودتان از ناگاه
برو به گوهر
یاران منا، چه بودتان از ناگاه
کاندر پی یکدیگر برفتید بگاه؟
ماهی بدو هفته گر برآید هر ماه
دیدم که بیک هفته فرو رفت دوماه
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۵۱ - ای قامت تو چو روز در دی کوتاه
برو به گوهر
ای قامت تو چو روز در دی کوتاه
زنهار مدار دست از می کوتاه
خورشید رخت بلند از آن برنامد
تا دست زوال باشد از وی کوتاه
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۵۲ - بر رهگذرت بس که کنم تر سر راه
برو به گوهر
بر رهگذرت بس که کنم تر سر راه
بگرفت سرشک چشم من هر سر راه
در آرزوی روی تو این چشم پرآب
دارم چو سقایه روز و شب بر سر راه
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۵۳ - هر گه که ز جور تو من دل خسته
برو به گوهر
هر گه که ز جور تو من دل خسته
در کار تو پاره یی شوم آهسته
آید هوس تو گوش جانم گیرد
و آرد بسر کوی تو گردن بسته
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۵۴ - ای بسته بکین من میان آهسته
برو به گوهر
ای بسته بکین من میان آهسته
وی کرده مرا قصد بجان آهسته
جان می خواهی و برنیاید بشتاب
آهسته تر ای جان و جهان آهسته
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۵۵ - شایستة هجر خدمتی نا کرده
برو به گوهر
شایستة هجر خدمتی نا کرده
در نعمت هجران توام پرورده
ادرار روان اشک در وجه منست
و اجرای غمت همی خورم ده مرده
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۵۶ - میآید و چهره از عرق تر کرده
برو به گوهر
میآید و چهره از عرق تر کرده
چو کان بکفت و اسب ز جابر کرده
واندر رخم زلفهای گرد آلودش
شهری دل خسته خاک بر سر کرده
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۵۷ - بر خیره غرور خویش پیوست مده
برو به گوهر
بر خیره غرور خویش پیوست مده
بر باد نبوده خرمن هست مده
جون نیست ترا بدست نقدی روشن
باری رخ یارو باده از دست مده
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۵۸ - ای قفل زبخل بردهان افگنده
برو به گوهر
ای قفل زبخل بردهان افگنده
درعهد توکس ندیدخوان افگنده
ازنان سپهی ساز وز سفره علمی
تااین نشود شکسته وآن افگنده
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۵۹ - اقبال تو باد دایم افزاینده
برو به گوهر
اقبال تو باد دایم افزاینده
صیت تو رونده دولتت آینده
هم پایۀ قدر بر فلک ساینده
هم سایۀ لطف بر جهان پاینده
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۶۰ - ای داد تو بر داد و دهش پاینده
برو به گوهر
ای داد تو بر داد و دهش پاینده
بر خاک رخ از فروتنی شاینده
بگشاد در و آب زده خانۀ خویش
هر شب ز پی رونده و آینده
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۶۱ - ای بر قدم از رشته ر کو پیچیده
برو به گوهر
ای بر قدم از رشته ر کو پیچیده
چون شمع زرشته پا فرو پیچیده
شد ساق سمن گون تو از گردش چرخ
همچون دو کی رشته برو پیچیده
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۶۲ - آن روی ترا هر که ز ناگه دیده
برو به گوهر
آن روی ترا هر که ز ناگه دیده
در تاب رخ تو کرده گمره دیده
تو دیدۀ بنده یی اگر کوتاهی
بسیار بود مردم کوته دیده
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۶۳ - در کار تو صاحب نظران نظاره
برو به گوهر
در کار تو صاحب نظران نظاره
تو غرقه بدریای هوس یکباره
رو چارۀ روز واپسین ساخته دار
ران پیش که گویند که آن بیچاره
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۶۴ - ای بر دل من غم ترا دلسوزه
برو به گوهر
ای بر دل من غم ترا دلسوزه
سر گشته ز لعلت فلک پیروزه
یک ساعته حسنت ز خدا می خواهد
هم ماه دو هفته هم گل یک روزه