تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۰۵ - شادی مطلب دلا برو شاد بزی
برو به گوهر
شادی مطلب دلا برو شاد بزی
تن در غم گردون ده و آباد بزی
از هر چه ز تو برید خواهد فردا
امروز ببر بنقد و آزاد بزی
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۰۶ - در بند جهان مباش و آزاد بزی
برو به گوهر
در بند جهان مباش و آزاد بزی
و ز باده خراب گرد و آباد بزی
تا زنده یی از مرگ نباشی ایمن
یکباره بمیر و تا ابد شاد بزی
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۰۷ - زیبد اگر از تنگدلی بگریزی
برو به گوهر
زیبد اگر از تنگدلی بگریزی
در خرّمی و عیش فراخ آویزی
هم باده، گرت بجان ستانی میلست
هم جرعه ، اگگر دل دهدت خون ریزی
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۰۸ - گرچه نکشم طمع سوی هرچیزی
برو به گوهر
گرچه نکشم طمع سوی هرچیزی
همت ننهم چو دیگران برچیزی
با حوصلۀ فراخ قانع شده ام
از تنگ دهان تو بکمتری چیزی
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۰۹ - هیچ افتدت ای جان که مرا برخیزی
برو به گوهر
هیچ افتدت ای جان که مرا برخیزی
یک ساعتی از راه جفا بر خیزی
با من بمراد دل دمی بنشینی
یک ره ز سر گذشته ها برخیزی؟
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۱۰ - ما راست دلی که نیست خالی نفسی
برو به گوهر
ما راست دلی که نیست خالی نفسی
هر گوشۀ او ز سر صاحب هوسی
چون آیینه ییست ور بجویند بسی
جز خویشتن اندرو نبینند کسی
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۱۱ - درجنگ ترا بیازمودیم بسی
برو به گوهر
درجنگ ترا بیازمودیم بسی
همچون سپهرخودی فگنده ...سی
شمشیر توعورتست پنداری،ازآن
هرگز نکنی برهنه درروی کسی
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۱۲ - چون نیست شکر لبی که بخشد بوسی
برو به گوهر
چون نیست شکر لبی که بخشد بوسی
یا ممدوحی که باشدم ناموسی
من نیز برای دفع هر افسوسی
اندر خور وقت می کنم سالوسی
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۱۳ - زین گونه که تو بدل ربایی فاشی
برو به گوهر
زین گونه که تو بدل ربایی فاشی
عاشق خواهی ز سنگ صد بتراشی
معشوقی تو بعشق کس نیست گرو
خود هم تو سزد که عاشق خود باشی
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۱۴ - با دل گفتم تو باری آخر نیکی
برو به گوهر
با دل گفتم تو باری آخر نیکی
از من دوری به یار من نزدیکی
دل گفت که با دهان و زلفش عمریست
تا می سازم بتنگی و تاریکی
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۱۵ - تا یافت دلم بزلف تو نزدیکی
برو به گوهر
تا یافت دلم بزلف تو نزدیکی
چون خطّ تو شد بخردی و باریکی
عشق دهن و زلف تو خوش کرد مردا
اندر دل و دیده تنگی و تاریکی
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۱۶ - ای گشته فراخ از دهنت دلتنگی
برو به گوهر
ای گشته فراخ از دهنت دلتنگی
وی روز مرا با شب تو یک رنگی
چون اب سرین تو چرا لرزانست؟
من کوه ندیده ام بدین بی سنگی
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۱۷ - آن دل که بدی سغبۀ هر دلگسلی
برو به گوهر
آن دل که بدی سغبۀ هر دلگسلی
زلف تو ببرد آن چنان مستحلی
با آن همه آوازۀ دلداری او
زلف تو هم آزموده بهتر بدلی
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۱۸ - ای خام که عادتت بود سنگدلی
برو به گوهر
ای خام که عادتت بود سنگدلی
بس خوب و نکویی ، زچه آبی؟ چه گلی؟
نرمی نکنی به بندۀ خود روزی
ترسم که دعایی کنم از تنگ دلی
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۱۹ - چون نیست حدیث وصلت از زر خالی
برو به گوهر
چون نیست حدیث وصلت از زر خالی
هم نرم کنم ترا بچیزی مالی
زر را بفرستم که خود او چون حلقه
گوشت گیرد پیش من آرد حالی
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۲۰ - چون نیست چمن زرنگ و بویی خالی
برو به گوهر
چون نیست چمن زرنگ و بویی خالی
پروای گل و سمن ندارم حالی
ای ابر تو می گری که تر می گریی
وی مرغ تو می نال که خوش می نالی
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۲۱ - بگذشت بمن رشک بتان چگلی
برو به گوهر
بگذشت بمن رشک بتان چگلی
پوشیده رخ از نقاب چشم از چگلی
گفتا که ز عشق من نمردی تو هنوز؟
ای سخت دل سست امید، ازچه گلی؟
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۲۲ - چون حاصل کارماست بی فرجامی
برو به گوهر
چون حاصل کارماست بی فرجامی
تن در دادیم نیک در بدنامی
قصه چکنم؟ بسوختم زین خامی
نه کام دل و نه صبر بر ناکامی
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۲۳ - بیهوده نهاده ایم برخود نامی
برو به گوهر
بیهوده نهاده ایم برخود نامی
بی باده گرفته ایم بر کف جامی
بریاد کسی همی گذاریم ایام
کز ما نکند یاد بهر ایامی
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۲۴ - تنها ام و کاشکی تنی داشتمی
برو به گوهر
تنها ام و کاشکی تنی داشتمی
یا زور بدی که بال بفراشتمی
ای دوست بجای تو اگر من بدهی
تنهات چنین روز بنگذاشتمی