تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
اسیری لاهیجی : رباعیات
شماره ۷۷ - تا مستی هستیت نگردد لاشی
برو به گوهر
تا مستی هستیت نگردد لاشی
از جام وصال او کجا نوشی می
تا در نظرت نقش توئی می ماند
در کوی حقیقت نبری هرگز پی
اسیری لاهیجی : ملحقات
شماره ۲۹ - ای دل ز جفای او چو نالی هر دم
برو به گوهر
ای دل ز جفای او چو نالی هر دم
کز ناله بخاطرش نشیند گردم
در جان غم عشق او نهان باید داشت
تا بردگران عیان نگردد دردم
اسیری لاهیجی : ملحقات
شماره ۳۰ - ای مهر تو کرده خانه در جان و دلم
برو به گوهر
ای مهر تو کرده خانه در جان و دلم
بسرشته غم عشق تو در آب و گلم
از بهر نثار تو ندارم چیزی
جز جان و دلی ازین بغایت خجلم
اسیری لاهیجی : ملحقات
شماره ۳۱ - تا عشق تو خیمه زد بصحرای دلم
برو به گوهر
تا عشق تو خیمه زد بصحرای دلم
بگرفت سپاه غم سراپای دلم
از لشکر غم چو ملک دل گشت خراب
جان نعره زند که وا دلم وای دلم
اسیری لاهیجی : ملحقات
شماره ۳۲ - تا عشق ترا بجان و دل بگزیدیم
برو به گوهر
تا عشق ترا بجان و دل بگزیدیم
مهر دو جهان ز جان و دل ببریدیم
نقد دو جهان بهای درد و غم تو
دادیم و غم ترا بجان بخریدیم
اسیری لاهیجی : ملحقات
شماره ۳۳ - در هر چه نظر کنم ترا می بینم
برو به گوهر
در هر چه نظر کنم ترا می بینم
من غیر تو از جهان کجا می بینم
هر نیک و بدی که در همه عالم هست
آئینه روی جانفزا می بینم
اسیری لاهیجی : ملحقات
شماره ۳۴ - مخمور شراب جام وحدت مائیم
برو به گوهر
مخمور شراب جام وحدت مائیم
دردی کش میخانه کثرت مائیم
آزاده ز طعن دشمن و جور رقیب
با دوست حریف بزم قربت مائیم
اسیری لاهیجی : ملحقات
شماره ۳۵ - در دام کمند زلف تو افتادم
برو به گوهر
در دام کمند زلف تو افتادم
سودای چنین ز غم کند آزادم
جان درغم زلفت ار چه آشفته بود
از روح و صفای روی تو دلشادم
اسیری لاهیجی : ملحقات
شماره ۳۶ - عمری بامید آنکه رویت بینم
برو به گوهر
عمری بامید آنکه رویت بینم
یا بو که گلی ز باغ وصلت چینم
از کعبه بجستم و ندیدم این دم
ترسائی و بت پرستیت آئینم
اسیری لاهیجی : ملحقات
شماره ۳۷ - میسوزم و میگدازم و میگویم
برو به گوهر
میسوزم و میگدازم و میگویم
وصلت چو نمی شود چرا می بویم
باشد که به شهر وصل تو ره یابم
این بادیه فراق را می پویم
اسیری لاهیجی : ملحقات
شماره ۳۸ - ما از غم تو روی بصحرا کردیم
برو به گوهر
ما از غم تو روی بصحرا کردیم
وندر طلبت پشت بدنیا کردیم
رندانه ز هر دو کون آزاد شدیم
وامق صفتی روی بعذرا کردیم
امیرشاهی سبزواری : رباعیات
شماره ۱ - شام رمضان خوشست و گلگشت هرات
برو به گوهر
شام رمضان خوشست و گلگشت هرات
با نعره تکبیر و خروش صلوات
خوبانش به تاریکی بازار ملک
چون آب خضر نهان شده در ظلمات
امیرشاهی سبزواری : رباعیات
شماره ۲ - ای مهر گسل که با توام پیوند است
برو به گوهر
ای مهر گسل که با توام پیوند است
وز تو به یکی عشوه دلم خرسند است
لطفی بکن و بگو که من زان توام
پیداست که قیمت دروغی چند است
امیرشاهی سبزواری : رباعیات
شماره ۳ - شادم که ز من بر دل کس باری نیست
برو به گوهر
شادم که ز من بر دل کس باری نیست
کس را ز من و کار من آزاری نیست
گر نیک شمارند و گرم بد گویند
با نیک و بد هیچکسم کاری نیست
امیرشاهی سبزواری : رباعیات
شماره ۴ - بازآ که عظیم دردناکم ز غمت
برو به گوهر
بازآ که عظیم دردناکم ز غمت
پیراهن صبر کرده چاکم ز غمت
افتاده میان خون و خاکم ز غمت
القصه بطولها هلاکم ز غمت
امیرشاهی سبزواری : رباعیات
شماره ۵ - دزدی که کلاه از سر شیطان دزدد
برو به گوهر
دزدی که کلاه از سر شیطان دزدد
از مرده کفن، ز مرده شو نان دزدد
دزدی که ز دو چشم یکی را ببرد
هر جا که نمک خورد نمکدان دزدد
امیرشاهی سبزواری : رباعیات
شماره ۶ - در ماتم تو دهر بسی شیون کرد
برو به گوهر
در ماتم تو دهر بسی شیون کرد
لاله همه خون دیده در دامن کرد
گل جیب قبای ارغوانی بدرید
قمری نمد سیاه در گردن کرد
امیرشاهی سبزواری : رباعیات
شماره ۷ - تا از رخ تو سنبل تر میخیزد
برو به گوهر
تا از رخ تو سنبل تر میخیزد
گوئی که نبات از شکر میخیزد
شاها، تو خلیلی، چه عجب میداری؟
گر سبزه ز آتش تو برمیخیزد؟
امیرشاهی سبزواری : رباعیات
شماره ۱۸ - بر من ز فراق چند بیداد رسد؟
برو به گوهر
بر من ز فراق چند بیداد رسد؟
تا چند ستم بر دل ناشاد رسد؟
فریاد کنم چو نشنوی ناله زار
شاید که مرا ناله بفریاد رسد
امیرشاهی سبزواری : رباعیات
شماره ۸ - ما را چه از آن که هر کسی بد بیند؟
برو به گوهر
ما را چه از آن که هر کسی بد بیند؟
یک عیب که در ما بود او صد بیند؟
ما آینه ایم، هر که در ما بیند؟
هر نیک و بدی که بیند از خود بیند