تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۴۳ - نی کرده شبی بر سر کویت گذری
برو به گوهر
نی کرده شبی بر سر کویت گذری
نی بوی خوشت به من رسیده سحری
نی یافته از تو اثری، یا خبری
عمرم بگذشت بی‌تو، آخر نظری
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۴۴ - بردی دلم، ای ماهرخ بازاری
برو به گوهر
بردی دلم، ای ماهرخ بازاری
زان در پی تو ناله کنم، یا زاری
جان نیز به خدمت تو خواهم دادن
تا بو که دل بردهٔ من باز آری
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۴۵ - چون در دلت آن بود که گیری یاری
برو به گوهر
چون در دلت آن بود که گیری یاری
برگردی ازین دلشده بی‌آزاری
چون روز وداع بود بایستی گفت
تا سیر ترت دیده بدیدی، باری
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۴۶ - ای منزل دوست، خوش هوایی داری
برو به گوهر
ای منزل دوست، خوش هوایی داری
پیداست که بوی آشنایی داری
خاک کف تو چو سرمه در دیده کشم
زیرا که نشان از کف پایی داری
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۴۷ - در عشق، اگر بسی ملامت ببری
برو به گوهر
در عشق، اگر بسی ملامت ببری
تا ظن نبری جان به قیامت ببری
انصاف ده از خویشتن، ای خام طمع
عاشق شوی و جان به سلامت ببری؟
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۴۸ - از آتش غم چند روانم سوزی؟
برو به گوهر
از آتش غم چند روانم سوزی؟
وز ناوک غمزه چند جانم دوزی؟
گویی که: مخور غم، چه کنم گر نخورم؟
چون نیست مر از تو به جز غم روزی
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۴۹ - هر لحظه ز چهره آتشی افروزی
برو به گوهر
هر لحظه ز چهره آتشی افروزی
تا جان من سوخته‌دل را سوزی
چون دوست نداری تو بدآموزان را
ای نیک، تو این بد ز که می‌آموزی؟
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۵۰ - هم دل به دلستانت رساند روزی
برو به گوهر
هم دل به دلستانت رساند روزی
هم جان بر جانانت رساند روزی
از دست مده دامن دردی که تو راست
کین درد به درمانت رساند روزی
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۵۱ - آیا خبرت شود عیانم روزی؟
برو به گوهر
آیا خبرت شود عیانم روزی؟
تا بر دل خود دمی نشانم روزی
دانم که نگیری، ای دل و جان، دستم
در پای تو جان و دل فشانم روزی
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۵۲ - ای کرده به من غم تو بیداد بسی
برو به گوهر
ای کرده به من غم تو بیداد بسی
دریاب، که نیست جز تو فریاد رسی
جانا، چه زیان بود اگر سود کند
از خوان سگان سر کویت مگسی؟
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۵۳ - گر شهره شوی به شهر شرالناسی
برو به گوهر
گر شهره شوی به شهر شرالناسی
ور گوشه گرفته‌ای، تو در وسواسی
به زان نبود، گر خضر و الیاسی
کس نشناسد تو را، تو کس نشناسی؟
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۵۴ - چون خاک زمین اگر عناکش باشی
برو به گوهر
چون خاک زمین اگر عناکش باشی
وز باد هوای دهر ناخوش باشی
زنهار! ز دست ناکسان آب حیات
بر لب ننهی، گرچه در آتش باشی
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۵۵ - ای کاش! بدانمی که من کیستمی؟
برو به گوهر
ای کاش! بدانمی که من کیستمی؟
تا در نظرش بهتر ازین زیستمی
یا جمله تنم دیده شده، تا شب و روز
در حسرت عمر رفته بگریستمی
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۵۶ - گر مونس و همدمی دمی یافتمی
برو به گوهر
گر مونس و همدمی دمی یافتمی
زو چاره و مرهمی همی یافتمی
از آتش دل سوختمی سر تا پای
از دیده اگر نمی نمی‌یافتمی
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۵۷ - گر من به صلاح خویش کوشان بدمی
برو به گوهر
گر من به صلاح خویش کوشان بدمی
سالار همه کبودپوشان بدمی
اکنون که اسیر و رند و می‌خوار شدم
ای کاش! غلام می‌فروشان بدمی
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۵۸ - حال من خستهٔ گدا می‌دانی
برو به گوهر
حال من خستهٔ گدا می‌دانی
وین درد دل مرا دوا می‌دانی
با تو چه کنم قصهٔ درد دل ریش؟
ناگفته چو جمله حال ما می‌دانی
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۵۹ - در عشق ببر از همه، گر بتوانی
برو به گوهر
در عشق ببر از همه، گر بتوانی
جانا طلب کسی مکن، تا دانی
تا با دگرانت سر و کاری باشد
با ما سر و کارت نبود، نادانی
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۶۰ - گفتم که: اگر چه آفت جان منی
برو به گوهر
گفتم که: اگر چه آفت جان منی
جان پیش کشم تو را، که جانان منی
گفتا که: اگر بندهٔ فرمان منی
آن دگران مباش، چون زآن منی
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۶۱ - ای کرده غمت با دل من روی به روی
برو به گوهر
ای کرده غمت با دل من روی به روی
زلف تو کند حال دلم موی به موی
اندر طلبت چو لولیان می‌گردم
دور از در تو، دربدر و کوی به کوی
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۶۲ - تو واقف اسرار من آنگاه شوی
برو به گوهر
تو واقف اسرار من آنگاه شوی
کز دیده و دل بندهٔ آن ماه شوی
روزیت اگر به روز من بنشاند
از حالت شب‌های من آگاه شوی