تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
مجد همگر : رباعیات
شماره ۵۱ - گر کسری و دارا شوی از دولت و بخت
برو به گوهر
گر کسری و دارا شوی از دولت و بخت
ور افسر و خاقان شوی از افسر و تخت
ور یوسف و قارون شوی از مال و جمال
زین با تو نیارامد بی حرزه سخت
مجد همگر : رباعیات
شماره ۵۲ - گر مه ز درت کلاف زرین اندوخت
برو به گوهر
گر مه ز درت کلاف زرین اندوخت
ور چرخ قبای کحلی از جود تو دوخت
ور آتش تیغت دو جهان درهم سوخت
آئین بزرگیت بباید آموخت
مجد همگر : رباعیات
شماره ۵۳ - دوش ازتف آه من شباهنگ بسوخت
برو به گوهر
دوش ازتف آه من شباهنگ بسوخت
دلهای جهان بر من دلتنگ بسوخت
بر دیده من دیده گردون بگریست
از گرمی آه من دل سنگ بسوخت
مجد همگر : رباعیات
شماره ۵۴ - تا دست قضا بر سرمن آتش بیخت
برو به گوهر
تا دست قضا بر سرمن آتش بیخت
آب مژه از دیده من سیل انگیخت
خواهم که شود ریخته در خاک تنم
کآن تازه گل از باد اجل زود بریخت
مجد همگر : رباعیات
شماره ۵۵ - از غیرت شیرین قد چون نیشکرت
برو به گوهر
از غیرت شیرین قد چون نیشکرت
می بگذرم و ننگرم اندر گذرت
آن تکله بپوش تا نبینند خسان
[این مصرع جا افتاده] ...رت
مجد همگر : رباعیات
شماره ۵۶ - خواهم که به دیده و سرآیم به درت
برو به گوهر
خواهم که به دیده و سرآیم به درت
صد قصه ز غصه دل آرم به برت
گفتند که زحمتی ست از دردسرش
از دردسرت نمی دهم درد سرت
مجد همگر : رباعیات
شماره ۵۷ - تا ظن نبری که من نفورم زبرت
برو به گوهر
تا ظن نبری که من نفورم زبرت
یا نیز به کام دل صبورم ز برت
آخر نشدم به اختیار از تو جدا
هم مصلحتی هست که دورم ز برت
مجد همگر : رباعیات
شماره ۵۸ - چون یاد کنم با دل ریش از سفرت
برو به گوهر
چون یاد کنم با دل ریش از سفرت
ترسم ز هلاک جان خویش از سفرت
با اینهمه راضی ام که پیشت میرم
گر خود به زمانی دو سه پیش از سفرت
مجد همگر : رباعیات
شماره ۵۹ - گفتی که به شیرمردی آرم زیرت
برو به گوهر
گفتی که به شیرمردی آرم زیرت
واندازم در معرض صد شمشیرت
من شیر بدم گیرم و شمشیر بدست
نز شیر بترسم و نه از شمشیرت
مجد همگر : رباعیات
شماره ۶۰ - چون لاله مرا دلی ست پرخون پیوست
برو به گوهر
چون لاله مرا دلی ست پرخون پیوست
برکنده شکوفه وار چون نرگس مست
در عشق چو گل فتاده از دست به دست
چون نیلوفری عاشق و خورشیدپرست
مجد همگر : رباعیات
شماره ۶۱ - دل دوش ز سهم تیر آن نرگس مست
برو به گوهر
دل دوش ز سهم تیر آن نرگس مست
شد در خم آن زلف چو زنجیر و نشست
مژگان تو تیز گشت و با زلفت گفت
کآنجا که زره گر است پیکان گر هست
مجد همگر : رباعیات
شماره ۶۲ - گرچه ز مه و مهر به رخ بردی دست
برو به گوهر
گرچه ز مه و مهر به رخ بردی دست
خودبین مشو و مباش آئینه پرست
کاین آینه بس آینه رخ را دیده ست
کز زنگ اجل تیره شد و آینه هست
مجد همگر : رباعیات
شماره ۶۳ - در راه تو سر باخته ام گام نخست
برو به گوهر
در راه تو سر باخته ام گام نخست
واندر طلبت نگشتم از سختی سست
جم جام جهان نما بدین رنج نیافت
خضر آب حیات را بدین سعی نجست
مجد همگر : رباعیات
شماره ۶۴ - در سایه تو چو یافتم جای نشست
برو به گوهر
در سایه تو چو یافتم جای نشست
اسباب فراغتم به اقبال تو هست
یک چیز دگر هست که می باید و نیست
کز وی دو سه من شبی سه تن گردد مست
مجد همگر : رباعیات
شماره ۶۵ - دی ماه تمام من مه نو می جست
برو به گوهر
دی ماه تمام من مه نو می جست
مه جست ز ناتمامی از پیشش چست
گفتم برو ای مه که نمانده ست شکی
یک ماه نو و روزه سی روز درست
مجد همگر : رباعیات
شماره ۶۶ - گفتم که به اندیشه و با رای درست
برو به گوهر
گفتم که به اندیشه و با رای درست
خود را به دراندازم ازین واقعه چست
کز مذهب این قوم ملالم بگرفت
هر یک زده دست عجز در شاخی سست
مجد همگر : رباعیات
شماره ۶۷ - ای سخت دل سنگ تو وی عهد تو سست
برو به گوهر
ای سخت دل سنگ تو وی عهد تو سست
در مهر چه کاهلی و در کینه چه چست
دشمن مشو ار چه خود مرا دوست نئی
پیمان مشکن اگرچه خود نیست درست
مجد همگر : رباعیات
شماره ۶۸ - چون عهد شکستنت مرا گشت درست
برو به گوهر
چون عهد شکستنت مرا گشت درست
بر دل بستم سنگ شکیبائی چست
گر مهر تو کم شود نگویم با ماست
ور جان ببری چو دل نگویم با تست
مجد همگر : رباعیات
شماره ۶۹ - آن مهر گسل با دگری زان پیوست
برو به گوهر
آن مهر گسل با دگری زان پیوست
تا بگسلد آن رگی که با جان پیوست
بر دیده نهم دست چو بر من گذرد
تا با دگران نبینمش دست به دست
مجد همگر : رباعیات
شماره ۷۰ - در آنکه زدی دست ره امن ببست
برو به گوهر
در آنکه زدی دست ره امن ببست
وز شومی ات ادبار به گردن پیوست
دریاب که این سر سبکی آشفته ست
زنهار که آن معربدی بدمست است