تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۳۹ - باغیست محبت که شجرهاش خوش است
برو به گوهر
باغیست محبت که شجرهاش خوش است
نخلیست مودت که ثمرهاش خوشست
جان پرورد آنچه غیر گوید از یار
دلاله خوش ار نیست خبرهاش خوشست
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۴۰ - با ناله نای غلغل می چه خوشست
برو به گوهر
با ناله نای غلغل می چه خوشست
با غلغل باده نالی نی چه خوشست
کردن مستی بهانه و شکوه زیاد
پس گریه بهای های هی‌هی چه خوشست
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۴۱ - آنرا که زر انباشته صد انبان است
برو به گوهر
آنرا که زر انباشته صد انبان است
از رفتن ده درم کجا نقصانست
کم مایه رود بر سر اندک ضرری
در خانه مور شبنمی طوفانست
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۴۲ - دشمن که برغم بخت وارون منست
برو به گوهر
دشمن که برغم بخت وارون منست
یار تو و یار دل محزون منست
می در قدحش ز شک گلگون منست
می نیست که با تو میخورد خون منست
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۴۳ - امروز نه خدمت بتان دین منست
برو به گوهر
امروز نه خدمت بتان دین منست
این راه و روش مذهب دیرین منست
من عاشق و عشق و رندی و باده‌کشی
دین من و کیش من و آئین منست
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۴۴ - پرورده بنفشه‌ای که این موی منست
برو به گوهر
پرورده بنفشه‌ای که این موی منست
آورده شمیم جان که این بوی منست
آراسته جنتی که این روی منست
افروخته دوزخی که این خوی منست
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۴۵ - هرچند بهر گوشه هزار افسونست
برو به گوهر
هرچند بهر گوشه هزار افسونست
حرفی ز حدیث عشق کی بیرونست
در کوه همین قصه فرهاد بود
در دشت همین حکایت مجنونست
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۴۶ - تا عشق چراغ محفل گردونست
برو به گوهر
تا عشق چراغ محفل گردونست
هر جا سخنی ز کوه و از هامونست
افسانه شیرین و حدیث لیلیست
حرف فرهاد و قصه مجنونست
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۴۷ - ای آنکه سرگشم از غمت گلگونست
برو به گوهر
ای آنکه سرگشم از غمت گلگونست
حالم ز فراق تو چه گویم چونست
کامم خالی ز شهد و لبریز ز زهر
جامم تهی از باده و پر از خونست
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۴۸ - دردشت محبت که گلشن محزونست
برو به گوهر
دردشت محبت که گلشن محزونست
ز آواز درائی جگرم پر خونست
بانگ جرس این اثر ندارد گویا
این ناله زار ناله مجنونست
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۴۹ - زین باغ که خار او زگل افزونست
برو به گوهر
زین باغ که خار او زگل افزونست
در ساغر لاله‌اش می گلگونست
گل از بلبل که قسمت ما خار است
صهبا از گل که روزی ما خونست
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۵۰ - آنکس که بود بدلبری فرد اینست
برو به گوهر
آنکس که بود بدلبری فرد اینست
آنگل که نموده چهره‌ام زرد اینست
دردم گر هست بیدوا نبود درد
می‌بیند و طعنه میزند درد اینست
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۵۱ - آخر ثمر مهر تو کین بود ایدوست
برو به گوهر
آخر ثمر مهر تو کین بود ایدوست
سودای تو خصم دل و دین بود ایدوست
نه قاعده محبت این بود ایدوست
نه شیوه دوستی چنین بود ایدوست
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۵۲ - این سرکشی ایسرو سهی بالا چیست
برو به گوهر
این سرکشی ایسرو سهی بالا چیست
زینگونه تغافلت بگو با ما چیست
هرچند که نزا لازم دلبریست
مردیم آخر اینهمه استغنا چیست
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۵۳ - آنرا که امید وصل آن رشک پریست
برو به گوهر
آنرا که امید وصل آن رشک پریست
کارش همه عمر زاری و لابه گریست
روزی نگریست بر رخ او هیهات
هرکس ز فراق روزکاری نگریست
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۵۴ - مجنون که ز جان برای جانان بگذشت
برو به گوهر
مجنون که ز جان برای جانان بگذشت
جانرا آخر سپرد در دامن دشت
میگشت همیشه بر زبانش لیلی
لیلی میگفت تا زبانش میگشت
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۵۵ - زآنچه از ستمت بجان بیتاب گذشت
برو به گوهر
زآنچه از ستمت بجان بیتاب گذشت
از چاره مرا کار بهر باب گذشت
رفت آنکه رسیده بود سیلم بکمر
اکنون چکنم که از سرم آب گذشت
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۵۶ - دیشب که مرا بصحبت یار گذشت
برو به گوهر
دیشب که مرا بصحبت یار گذشت
در جرگ رقیبان دل آزار گذشت
وصلی که مرا از پس عمری رو داد
وآن نیز بکام دل اغیار گذشت
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۵۷ - عمرم همه در کشیدن جور گذشت
برو به گوهر
عمرم همه در کشیدن جور گذشت
ایام حیات من به این طور گذشت
رفتم که کنم به ساغر از شیشه شراب
پیمانه عمر پر شد و دور گذشت
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۵۸ - از سوز غم جگرفروزی که گذشت
برو به گوهر
از سوز غم جگرفروزی که گذشت
غم نیست بلی چه غم ز سوزی که گذشت
امروز که آمد به نشاطش گذران
بیهوده مخور غصه ز روزی که گذشت