آموزه‌های دینی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

سنایی غزنوی الباب السّابع فصل فی‌الغرور و الغفلة والنسیان و حبّ‌الامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیان‌الموت والبعث والنشر مثل اندر حال ادبار هجویری بابُ اثباتِ العلم بابُ اثباتِ العلم عطار نیشابوری تذکرة الأولیاء ذکر ابویعقوب النهر جوری قدس الله روحه العزیز عطار نیشابوری تذکرة الأولیاء ذکر محمد فضل قدس الله روحه العزیز باباافضل کاشانی رباعیات رباعی ۱۸۳ - ای ناطق اگر به مرکز جسمانی ملک‌الشعرای بهار کارنامهٔ زندان ا ندرز ملک‌الشعرای بهار ارمغان بهار فقرۀ ۷۲، ۷۳ ملک‌الشعرای بهار ارمغان بهار فقرۀ ۱۱۵ جامی دفتر اول بخش ۱۲۱ - اشارة الی قوله علیه السلام من کان یؤمن بالله و الیوم الاخر فلیقل خیرا او لیصمت رشیدالدین میبدی ۲- سورة البقره‏ ۲۶ - النوبة الثانیة: قوله تعالى: فَاذْکُرُونِی أَذْکُرْکُمْ... مصطفى گفت در تفسیر این آیت یقول اللَّه رشیدالدین میبدی ۳- سورة آل عمران- مدنیة ۲ - النوبة الاولى رشیدالدین میبدی ۱۶- سورة النحل- مکیه‏ ۸ - النوبة الاولى رشیدالدین میبدی ۳۱- سورة لقمان - مکّیّة ۱ - النوبة الثانیة حکیم نزاری دستورنامه بخش ۹ - تضمین بیت شیخ اجل سعدی قدسی مشهدی رباعیات شماره ۸۰ - ای آن که ز پندار دلت بیزارست خواجه عبدالله انصاری مناجات نامه مناجات ۶۶ - الهی دلی ده که شوق طاعت افزون کند و توفیق طاعتی ده که ببهشت رهنون کند. سلطان ولد ولدنامه بخش ۱۳۹ - در بیان آنکه صحبت اولیا معظمترین طاعات و مفیدترین عبادات است. زیرا آنچه بسالی و دو باجتهاد خود کس نتواند حاصل کردن بساعتی اضعاف آن از صحبت شیخ میسر شود. همچنانکه اگر کسی بفکر و اجتهاد خود خواهد که صنعتی بیاموزد البته نتواند. و اگر بمرور ایام بعد از اجتهاد بسیار بیاموزد هم ناقص باشد. لیکن آنچه در یک لحظه از استاد آموزد بسالها بجهد خود حاصل نکند. پس اگر آنکه نادراً حق تعالی کسی را بی شیخ و استاد تعلیم دهد که الرحمن علم القرآن بر او حکم نباشد که النادر لاحکم له. و آن نادر هم برای آن آید که دیگران از او بیاموزند و اینچنین نادر پیش آن پختگان که پیر پرورند خام نماید از این رو مصطفی علیه السلام با امیرالمؤمنین علی کرم اللّه وجهه نصیحت فرمود که اذا تقرب الناس الی خالقهم بانواع البر فتقرب ا عبادی مروزی مناقب الصوفیه بخش ۷ - فصل سوم: در تفضیل ایشان از روی عقل عبادی مروزی مناقب الصوفیه بخش ۱۳ - فصل پنجم: در مجاهدت محمد بن منور فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته حکایت ۸۲ - شیخ بوسعید گفت قدس اللّه روحه العزیز کی ما را بخواب دیدند مرده و زنخ بربسته و سخن می‌گوییم. کسی گویدی فرا مردمان کی سخن مگویید و اگر گویید چنین گویید