اجتماعی

واعظ قزوینی رباعیات شماره ۴۷ - بر درگه خلق، بندگی ما را کشت واعظ قزوینی رباعیات شماره ۵۲ - ای آنکه همیشه در پی خوابی و خورد واعظ قزوینی رباعیات شماره ۵۷ - دل، از غم نانی اگرت خون باشد واعظ قزوینی رباعیات شماره ۶۳ - ای آنکه بجمع سیم و زر حرصت خواند واعظ قزوینی رباعیات شماره ۷۱ - جاهل، چو هوس بچتر شاهی فگند واعظ قزوینی رباعیات شماره ۷۳ - گر باده غم نصیب ما زین خم بود واعظ قزوینی رباعیات شماره ۷۵ - از خوی درشت، دوست نایاب شود واعظ قزوینی رباعیات شماره ۷۸ - هر کس که در این زمانه عزت جوید واعظ قزوینی رباعیات شماره ۸۱ - از خانه خراب کردن خلق به زور واعظ قزوینی رباعیات شماره ۱۰۱ - با اهل ستم مجوش بهر احسان واعظ قزوینی رباعیات شماره ۱۱۸ - ای از مرض حرص ترا دل مرده واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۱ - گر راست نگوییم در این عهد، عجب نیست واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۶ - ز بی حقیقتی از هم چنان گریزانند واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۹۹ - از جهان، ما را رخی پر گرد و دامان تریست واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۰۱ - ترکست که سازد غنی از خلق، و گر نه واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۰۵ - غیر حسنت کس در این دوران بلند آوازه نیست واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۱۵ - نکو، ز چشم دل، از صحبت بدان افتد واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۶۵ - همنشینانی که از حق نمک دم میزنند واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۶۷ - بیچارگان، بآه شهان را زبون کنند واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۸۱ - از نهال سرکشی، بی عزتی حاصل شود