اجتماعی

واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۲۶ - امروز کس کجا ز سخن یاد میکند؟ واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۳۰ - در زبان خبطی سخن را از بها می افگند واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۳۴ - گردید حرص افزون، آن را که مال افزود واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۳۹ - همچنان کز خطش آن خال نهان پیدا شود واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۴۳ - چو شرح حال شهیدان او رساله شود واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۴۴ - بدگهر، نیک بدینار و بدرهم نشود واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۴۶ - چون بلند افتاد همت، تخت عزت میشود واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۵۵ - از چشم تنگ مردم، چشمم عصا نخواهد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۵۹ - ز خوی تند، همان تندخو بجان آید واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۶۶ - تن نزار من، از چاکهای جامه نماید واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۷۱ - جز حرف زر و سیم، دلت هیچ نگوید واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۸۰ - در چشم عقل هرکه بود سر حساب تر واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۸۴ - میشود زین بندگیها، شرمساری بیشتر واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۹۱ - کلاه ترک به سر نه، بگیر کشور دیگر واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۹۶ - غنچه سان این همه بر خویش مبال از زر و زور واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۰۹ - شده است باب در ایام ما ز بس تلبیس واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۱۳ - در گفتن عیب دگران بسته زبان باش واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۱۶ - با خلق همنشین و، از ایشان رمیده باش واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۲۰ - در زمین شوره هر دل که خواندی قابلش واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۲۸ - بود دنیا زنی، طول أملها زلف و گیسویش