غزل ۳۶۳ - به سازی سوی من به شوخی دل زمن بستد
غزل ۴۸۱ - چند گویند که رسوا شدی از دامن چاک
غزل ۵۳۳ - چو روی او نگرم جن دهم که حیف بود
غزل ۵۸۸ - ای مسلمانان یارب دلتان سوخته باد
شماره ۷ - درنگ آسا سپهر آرا بیاید
شماره ۱۸ - تا کی کنی عذاب و کنی ریش را خضاب؟
شماره ۲۱ - بر روی پزشک زن، میندیش
شماره ۷۴ - از چه توبه نکند خواجه؟ که هر کجا که بود
شماره ۷۸ - بسا کسا! که جوین نان همی نیابد سیر
شماره ۸۵ - کافور تو با کوس شد و مشک همه ناک
شماره ۱۰۶ - یکی آلودهای باشد، که شهری را ببالاید
شماره ۱۳۸ - به جای هر گران مایه فرومایه نشانیده
شماره ۱۴۶ - ناگاه برآرند ز کنج تو خروشی
بخش ۱۹ - اندر آمد مرد با زن چرب چرب
بخش ۲۷ - دست و کف و پای پیران پر کلخج
بخش ۳۳ - از فراوانی، که خشکا مار کرد
بخش ۳۵ - چونکه مالیده بدو گستاخ شد
بخش ۳۸ - مرد دینی رفت و آوردش کنند
بخش ۷۴ - زش ازو پاسخ دهم اندر نهان
پاره ۴