اجتماعی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

امیرخسرو دهلوی غزلیات (گزیدهٔ ناقص) غزل ۳۶۳ - به سازی سوی من به شوخی دل زمن بستد امیرخسرو دهلوی غزلیات (گزیدهٔ ناقص) غزل ۴۸۱ - چند گویند که رسوا شدی از دامن چاک امیرخسرو دهلوی غزلیات (گزیدهٔ ناقص) غزل ۵۳۳ - چو روی او نگرم جن دهم که حیف بود امیرخسرو دهلوی غزلیات (گزیدهٔ ناقص) غزل ۵۸۸ - ای مسلمانان یارب دلتان سوخته باد رودکی ابیات پراکنده شماره ۷ - درنگ آسا سپهر آرا بیاید رودکی ابیات پراکنده شماره ۱۸ - تا کی کنی عذاب و کنی ریش را خضاب؟ رودکی ابیات پراکنده شماره ۲۱ - بر روی پزشک زن، میندیش رودکی ابیات پراکنده شماره ۷۴ - از چه توبه نکند خواجه؟ که هر کجا که بود رودکی ابیات پراکنده شماره ۷۸ - بسا کسا! که جوین نان همی نیابد سیر رودکی ابیات پراکنده شماره ۸۵ - کافور تو با کوس شد و مشک همه ناک رودکی ابیات پراکنده شماره ۱۰۶ - یکی آلوده‌ای باشد، که شهری را ببالاید رودکی ابیات پراکنده شماره ۱۳۸ - به جای هر گران مایه فرومایه نشانیده رودکی ابیات پراکنده شماره ۱۴۶ - ناگاه برآرند ز کنج تو خروشی رودکی ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه بخش ۱۹ - اندر آمد مرد با زن چرب چرب رودکی ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه بخش ۲۷ - دست و کف و پای پیران پر کلخج رودکی ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه بخش ۳۳ - از فراوانی، که خشکا مار کرد رودکی ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه بخش ۳۵ - چونکه مالیده بدو گستاخ شد رودکی ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه بخش ۳۸ - مرد دینی رفت و آوردش کنند رودکی ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه بخش ۷۴ - زش ازو پاسخ دهم اندر نهان رودکی ابیات به جا مانده از مثنوی بحر متقارب پاره ۴