شماره ۵۶ - به گرمای تموز از سرد سوزش
شماره ۶۵ - چرا نه مردم دانا چنان زید که به غم
شماره ۶۶ - خواجگانی که اندرین حضرت
شماره ۶۸ - خادمان را ز بهر آن بخرند
شماره ۶۹ - منشین با بدان که صحبت بد
شماره ۹۱ - اول خلل ای خواجه ترا در امل آید
شماره ۹۲ - ای بس که نباشی تو و ای بس که درین چرخ
شماره ۱۰۳ - هیچ نیکو نبود هرگز بد
شماره ۱۰۵ - اگر چون زر نخواهی روی عاشق
شماره ۱۰۷ - هر که زین پیش بود امیر سخن
شماره ۱۴۰ - منم آن مفلسی که کیسهٔ من
شماره ۱۴۷ - دعوی دین میکنی با نفس دمسازی مکن
شماره ۱۴۹ - روزگاریست که کان گهرند
شماره ۱۵۲ - هر که چون کاغذ و قلم باشد
شماره ۱۶۳ - گفتم بنالم از تو به یاران و دوستان
شماره ۱۶۸ - این چه قرنست اینکه در خوابند بیداران همه
شماره ۱۹۶ - گوگرد سرخ خواست ز من سبز من پریر
شماره ۱۹۹ - چونت نپرسم بگویی اینت کراهت
شماره ۲۰۱ - در هجای معجزی
شماره ۲۰۲ - آدمی را دو بلا کرد رهی