شماره ۳۴ - ای که اندر ملک گفتی مینهم قانون عدل
شماره ۴۴ - چو بگذشت از غم دنیا به غفلت روزگار تو
شماره ۵۵ - ای ز بازار جهان حاصل تو گفتاری
شماره ۵۷ - ملک دنیا و مردمان در وی
غزل ۴۶ - خطت دمید از اثر دود آه ما
غزل ۶۱ - به هر غمی که رسد از تو خاطرم شاد است
غزل ۸۸ - کسی که در سر او چشم مصلحت بین است
غزل ۱۹۱ - ساقی بده رطل گران، زان می که دهقان پرورد
غزل ۲۳۳ - تشنگان ستمت زندگی از سر گیرند
غزل ۲۷۳ - بستهٔ زلف تو شوریده سرانند هنوز
غزل ۲۷۹ - ای خواجه برو بندهٔ آن زهره جبین باش
غزل ۴۰۰ - گدایی از در میخانه باید دم به دم کردن
غزل ۴۰۶ - یا که دندان طمع را از لب جانان بکن
غزل ۴۸۶ - ساقی انجمن شد، شوخ شکر کلامی
غزل ۸۹ - بیش از این بد عهد و پیمانی مکن
شمارهٔ ۲ - در عبرت از عاقبت کار شاه شیخ ابواسحاق
شمارهٔ ۳ - در شکایت از قرض
شمارهٔ ۱۲ - در تزکیهٔ نفس خود
قصیدهٔ شمارهٔ ۲ - قصیده
شمارهٔ ۸۹ - بخشیدن برکت و یمن، فرزند یمینالدین مبارک را، ازین پند نامه میمون، تا در نقش این پند فرو شود، و از بند نفس بیرون آید!