شماره ۷ - زد غوطه بس که در تن خاکی روان ما
شماره ۴۳ - حسن عالمسوز دارد بی قرار اندیشه را
شماره ۴۸ - بیخودی فرش است در چشم و دل بی تاب ما
شماره ۵۲ - دور شو ای آستین از دیده گریان ما
شماره ۶۰ - توجه نیست با دلهای سنگین عشق سرکش را
شماره ۷۶ - شود زیر و زبر مجموعه خاطر ز محفل ها
شماره ۹۹ - داغدار عشق را نور و صفای دیگرست
شماره ۱۰۶ - آتشین رویی که داغ ما گلی از باغ اوست
شماره ۱۳۱ - بس که با سنگ ز سختی دل من یکرنگ است
شماره ۱۹۷ - دور ساغر بی هوای ابر پا در گل بود
شماره ۲۳۹ - در گریه بی رخت مژه را اختیار نیست
شماره ۲۶۷ - ز بی دردی پر و بال طلب از کار می ماند
شماره ۳۰۲ - به روی لاله و گل هر که می نمی نوشد
شماره ۳۰۴ - دلی که آب شد از عشق برقرار بود
شماره ۳۰۶ - به دست من کمر نازک تو چون آید؟
شماره ۳۱۳ - دل از سفید گشتن مو ناامید شد
شماره ۳۳۸ - زنگ از دل ما آن خط شبرنگ زداید
شماره ۳۴۷ - گل گلاب از هرزه خندی شد درین نیلی حصار
شماره ۳۶۴ - از ته دل نیست از همصحبتان رنجیدنش
شماره ۳۸۳ - آبروی دیده ها باشد ز اشک آتشین