هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از طبیعت و عناصر آن مانند ابر، باد و دریا برای بیان احساسات و حالات درونی استفاده کرده است. فضای شعر حاکی از غم و اندوه است که با تصاویر طبیعی مانند ابر پا در گل و بادبان کشتی بیان میشود.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم شاعرانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تصاویر پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی دارد که معمولاً از سن 12 سالگی به بعد در افراد شکل میگیرد.
شماره ۱۹۷ - دور ساغر بی هوای ابر پا در گل بود
دور ساغر بی هوای ابر پا در گل بود
بادبان کشتی می ابر دریا دل بود ۱
بادبان کشتی می ابر دریا دل بود ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۶ - تکیه گاه خلق، لطف حق تعالی بس بود
گوهر بعدی:شماره ۱۹۸ - در بساط آسمان خشک، همت کم بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
