شماره ۶۵ - (از رحم بر زمین نزد آسمان مرا
شماره ۷۲ - سبزه خط تو راه دل آگاه زده است
شماره ۱۳۵ - هر کس طمع روی دل از مردم خس داشت
شماره ۱۶۶ - خال تو ریشه در شکرستان دوانده است
شماره ۱۶۷ - دل بی خیال طایر شهپر بریده است
شماره ۱۸۲ - از وصل، ملال دل خرم نمکین است
شماره ۲۰۰ - وقت شد تا لشکر خط ماه تا ماهی کشد
شماره ۲۱۶ - پنبه از بی طالعی ناخن به داغم می زند
شماره ۲۲۰ - گه لب لعلش دهد دشنام و گه تحسین کند
شماره ۲۲۴ - ز عشق افزون تمنای دل خودکام می گردد
شماره ۲۲۸ - خطش خورشید را در دامگاه هاله می آرد
شماره ۲۵۴ - در جنون عقل از سر دیوانه بیرون می رود
شماره ۲۶۵ - ز شور بلبلان گل از هوای خود نمی افتد
شماره ۲۶۹ - امید وقت خوش از جمع دیوان داشتم، غافل
شماره ۲۷۱ - ز می هرگاه روی یار عالمسوز می گردد
شماره ۲۸۱ - نفس را یاد رویش شعله بی باک می سازد
شماره ۲۹۰ - ز حیرت بهره عاشق ز خوبان بیشتر باشد
شماره ۲۹۴ - همان خشک است مژگان گر به خوناب دگر غلطد
شماره ۳۰۸ - به لب از شوق صدره بیش جان نامه می آید
شماره ۳۱۹ - شبنم از روی لطیف تو نظر می دزدد