اخلاق

ابوسعید ابوالخیر رباعیات رباعی ۲۱۳ - آن دشمن دوست بود دیدی که چه کرد ابوسعید ابوالخیر رباعیات رباعی ۲۱۴ - جمعیت خلق را رها خواهی کرد ابوسعید ابوالخیر رباعیات رباعی ۲۱۵ - خرم دل آنکه از ستم آه نکرد ابوسعید ابوالخیر رباعیات رباعی ۲۲۰ - گر غره به عمری به تبی برخیزد ابوسعید ابوالخیر رباعیات رباعی ۲۲۱ - خواهی که ترا دولت ابرار رسد ابوسعید ابوالخیر رباعیات رباعی ۲۲۹ - کی حال فتاده هرزه گردی داند ابوسعید ابوالخیر رباعیات رباعی ۲۳۰ - این عمر به ابر نوبهاران ماند ابوسعید ابوالخیر رباعیات رباعی ۲۳۷ - قومی ز خیال در غرور افتادند ابوسعید ابوالخیر رباعیات رباعی ۲۴۳ - یارم همه نیش بر سر نیش زند ابوسعید ابوالخیر رباعیات رباعی ۲۴۴ - آن کس که به کوه ظلم خرگاه زند ابوسعید ابوالخیر رباعیات رباعی ۲۴۵ - خوبان همه صید صبح خیزان باشند ابوسعید ابوالخیر رباعیات رباعی ۲۴۷ - عاشق همه دم فکر غم دوست کند ابوسعید ابوالخیر رباعیات رباعی ۲۴۹ - با شیر و پلنگ هر که آمیز کند ابوسعید ابوالخیر رباعیات رباعی ۲۵۰ - خواهی که خدا کار نکو با تو کند ابوسعید ابوالخیر رباعیات رباعی ۲۵۴ - نی دیده بود که جستجویش نکند ابوسعید ابوالخیر رباعیات رباعی ۲۵۸ - گر عدل کنی بر جهانت خوانند ابوسعید ابوالخیر رباعیات رباعی ۲۶۱ - مردان رهش میل به هستی نکنند ابوسعید ابوالخیر رباعیات رباعی ۲۶۳ - مردان تو دل به مهر گردون ننهند ابوسعید ابوالخیر رباعیات رباعی ۲۶۴ - دشمن چو به ما درنگرد بد بیند ابوسعید ابوالخیر رباعیات رباعی ۲۶۵ - کامل ز یکی هنر ده و صد بیند