رباعی ۳۶۷ - چون تیشه مباش و جمله بر خود متراش
رباعی ۳۶۹ - گر قرب خدا می طلبی دلجو باش
رباعی ۳۷۰ - شاهیطلبی برو گدای همه باش
رباعی ۳۷۱ - چون شب برسد ز صبح خیزان می باش
رباعی ۳۷۵ - دارم گنهان ز قطرهی باران بیش
رباعی ۳۷۶ - در خانه ی خود نشسته بودم دل ریش
رباعی ۳۸۰ - ای بر سر حرف این و آن نازده خط
رباعی ۳۹۹ - هر نعت که از قبیل خیرست و کمال
رباعی ۴۰۶ - در عشق چه به ز بردباری ای دل
رباعی ۴۲۲ - یا رب من اگر گناه بی حد کردم
رباعی ۴۳۴ - هرگز نبود شکست کس مقصودم
رباعی ۴۵۱ - تا ظن نبری کز آن جهان میترسم
رباعی ۴۷۰ - یا رب تو چنان کن که پریشان نشوم
رباعی ۴۷۷ - دارم ز خدا خواهش جنات نعیم
رباعی ۴۸۳ - افسوس که ما عاقبت اندیش نهایم
رباعی ۵۰۲ - جانست و زبانست زبان دشمن جان
رباعی ۵۱۲ - در درویشی هیچ کم و بیش مدان
رباعی ۵۱۴ - دنیا گذران، محنت دنیا گذران
رباعی ۵۱۷ - قومی که حقست قبلهٔ همتشان
رباعی ۵۲۲ - حاصل زدر تو دایما کام جهان