رباعی ۱۱۵ - آنرا که حلال زادگی عادت و خوست
رباعی ۱۳۹ - رنج مردم ز پیشی و از بیشیست
رباعی ۱۴۱ - گاهی چو ملایکم سر بندگیست
رباعی ۱۴۲ - چون حاصل عمر تو فریبی و دمیست
رباعی ۱۴۷ - گفتار نکو دارم و کردارم نیست
رباعی ۱۵۰ - گر کار تو نیکست به تدبیر تو نیست
رباعی ۱۵۱ - از درد نشان مده که در جان تو نیست
رباعی ۱۵۶ - دایم نه لوای عشرت افراشتنیست
رباعی ۱۵۷ - ای دیده نظر کن اگرت بیناییست
رباعی ۱۵۸ - سیمابی شد هوا و زنگاری دشت
رباعی ۱۶۰ - هان تا تو نبندی به مراعاتش پشت
رباعی ۱۶۱ - از اهل زمانه عار می باید داشت
رباعی ۱۷۹ - گر درویشی مکن تصرف در هیچ
رباعی ۱۹۱ - با علم اگر عمل برابر گردد
رباعی ۱۹۵ - ای صافی دعوی ترا معنی درد
رباعی ۱۹۸ - دل صافی کن که حق به دل مینگرد
رباعی ۲۰۳ - طالع سر عافیت فروشی دارد
رباعی ۲۰۷ - گر پنهان کرد عیب و گر پیدا کرد
رباعی ۲۰۸ - گفتار دراز مختصر باید کرد
رباعی ۲۰۹ - دردا که همه روی به ره باید کرد