قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۱ - در مدح خواجه مردانشاه
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۳ - موعظه در تهیهٔ توشهٔ آخرت
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۶ - در مدح احمد عارف زرگر گوید که به حج رفت از بلخ و حج نیافت
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۷ - در مدح خواجه ایرانشاه
قصیده ۱۷۸ - دلا زین تیرگی زندان اگر روزی رها یابی
قصیده ۱۷۹ - ایا مانده بیموجب هر مرادی
قصیده ۱۸۴ - ای دل ار خواهی که یابی رستگاری آن سری
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۵ - این قصیدهٔ غرا از زادهٔ سرخس است
قصیده ۱۸۷ - ای سنایی چند لاف از خواجه و مهتر زنی
قصیده ۱۸۹ - ای اصل تو ز خاک سیاه و تن از منی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۰ - دریغا کو مسلمانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۲ - در نکوهش بزرگان زمان و مدح بونصر احمد سعید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۳ - توصیف روح در بدن
قصیده ۱۹۵ - از خانه برون رفتم من دوش به نادانی
قصیده ۱۹۶ - زیر دام عشوه تا چند ای سنایی دم زنی
قصیده ۱۹۷ - بیا تا اهل معنی را درین عالم به غم بینی
قصیده ۱۹۸ - دلا تا کی درین زندان فریب این و آن بینی
شماره ۱ - ذات رومی محرم آمد پاک دل کرباس را
شماره ۲ - خیز ای دل زین برافگن مرکب تحویل را
شماره ۳ - نبودی دین اگر اقبال مرد مصطفایی را