شماره ۱۲۶ - ایا شهی که چو تو کس ندید و کس نشنود
شماره ۱۲۹ - تا دلم عاشق آن لعل شکربار بود
شماره ۱۵۷ - همیشه پرشکن است آن دو زلف حلقه پذیر
شماره ۱۷۵ - آن شمع چه شمع است که برنامه و دفتر
شماره ۱۷۸ - ای رفته مدتی به سعادت سوی سفر
شماره ۱۸۹ - گفتم به عقل دوش که یا اَحسَنالصُّور
شماره ۱۹۱ - سوال کردم از اقبال دوش وقت سحر
شماره ۱۹۵ - گر ز حضرت به سوی خلد برین رفت پدر
شماره ۲۱۱ - بازآمد از سفر به حضر صدر روزگار
شماره ۲۱۳ - این مهرگان فرخ و جشن بزرگوار
شماره ۲۱۸ - ای تاج دین و دنیا ای فخر روزگار
شماره ۲۲۰ - چون وزارت یافت صدر روزگار از شهریار
شماره ۲۲۱ - راز نهان خویش جهان کرد آشکار
شماره ۲۲۲ - پوشیده نیست واقعهٔ تیر شهریار
شماره ۲۳۵ - تا طَیْلسان سبز برافکند جویبار
شماره ۲۴۳ - زان دو رشته دُرّ مکنون زان دو لعل آبدار
شماره ۲۴۵ - از بهر وفاداری آمد بر من یار
شماره ۲۶۲ - ز بهر تهنیت عید پیش من شبگیر
شماره ۲۶۶ - این منم یافته مقصود و مراد دل خویش
شماره ۲۶۸ - تا روزگار خویش بریدیم ز یار خویش