شماره ۴۲۸ - آن کس که به معصیت فرو رفته سرش
شماره ۴۲۹ - گردون که ندانی سبب خیر و شرش
شماره ۴۳۴ - آن را که بود رگی ز غیرت به تنش
شماره ۴۴۷ - زنهار دم سرد مده سر به چراغ
شماره ۴۴۸ - از ماه، چه نور چشم داری در میغ؟
شماره ۴۴۹ - ای عمر گرامی به ریا کرده تلف
شماره ۴۵۳ - آن را که رسد کدورتی از افلاک
شماره ۴۵۵ - آید دل صافطینتان زود به چنگ
شماره ۴۵۸ - چنندان که زند طعنه طعنش بر دل
شماره ۴۵۹ - هنگامه اهل وجد میباید و حال
شماره ۴۶۱ - پرهیز کن از راهنمایان فضول
شماره ۴۶۴ - از مهره گردون نکشید آن که ستم
شماره ۴۶۷ - مگذار کُمیت فهم را سست لجام
شماره ۴۹۴ - قدسی هوس کامپرستی نکنم
شماره ۴۹۹ - الفاظ لباس است و معانی چو بدن
شماره ۵۰۴ - هرچند که رحمت است کار رحمان
شماره ۵۱۳ - ای نفس، بس است این همه عصیانکردن
شماره ۵۱۸ - دلگیر مشو ز شهر یا ده بودن
شماره ۵۳۱ - هر فعل که از تو در شمارست، ببین
شماره ۵۴۲ - بیبرگان را به صد هنر، بی زر و جاه