شماره ۲۳۸ - واعظ، نفست ز می خمار انگیزد
شماره ۲۴۴ - روزی که حق از چون و چرا میپرسد
شماره ۲۴۶ - خواری، شرف مردم دانا باشد
شماره ۲۵۱ - اسباب تعلق همه عارت بخشد
شماره ۲۶۳ - دل را ز هوس، محض کدورت مپسند
شماره ۲۷۱ - بر سینه خود به عاریت نیش مبند
شماره ۲۷۳ - چون برق مباش دشمن کشتی چند
شماره ۲۷۷ - راحتطلبان ذوق فروکش دارند
شماره ۲۸۰ - جمعیت سیم و زر لئیمان دارند
شماره ۲۸۱ - رو، یک جهتان به هر طرف نگذارند
شماره ۲۸۲ - فردا که حساب خیر و شر میگیرند
شماره ۲۸۶ - حاسد نمکم بر جگر ریش زند
شماره ۲۹۴ - هرکس که سخن ز قدر و مقدار کند
شماره ۳۱۹ - مردم که ز مردمی نشانش نبود
شماره ۳۳۶ - گر سخت چو سنگ و نرم چون موم شود
شماره ۳۳۷ - هر فرد، به علم، فرد اکبر نشود
شماره ۳۴۰ - دنیا مطلوب طالب دین نشود
شماره ۳۴۱ - خواهی که دلت ز دوست آگاه شود
شماره ۳۴۲ - زان پیش که دفتر بقا شسته شود
شماره ۳۴۶ - آن کو به جهان رضای حق میخواهد