شماره ۳۷ - ای دوست تو در جوال افسانه مباش
شماره ۳۹ - در راه طلب صادق و ذاکر می باش
شماره ۴۷ - آنها که زاصل عقل سرگردانند
شماره ۵۷ - ای دوست بیا و غم بی حاصل بین
شماره ۶۸ - از دفتر عشق حرف می خوان و مگو
شماره ۶۹ - ای دل چو شراب معرفت کردی نوش
شماره ۷۱ - جان از قبل زبان به بیم خطر است
شماره ۷۲ - این گفتن بسیار تو هست از پندار
شماره ۷۵ - صرّاف سخن باش و سخن کمتر گوی
شماره ۸۱ - هرگه که غمی ملازم دل شودت
شماره ۸۵ - در پختهٔ عقل بنگر از دیدهٔ دل
شماره ۸۷ - در فکرت جان راه بیاموز ای دل
شماره ۱۱۰ - آنجا که صفای دل بود دایهٔ عیش
شماره ۱۱۳ - بیچاره دلا چند کنی خودبینی
شماره ۱۱۶ - با یار چرا چنین صبوری ای دل
شماره ۱۱۷ - رازت چو به پیش خلق شد فاش ای دل
شماره ۱۲۷ - طالب که نه صادق است جایی نرسد
شماره ۱۲۸ - ای تن خواهی که احتشامت باشد
شماره ۱۲۹ - از بهر چه حل نمی کنی مشکل خود
شماره ۱۳۰ - اندر طلب آنک نیست صادق چه کند