شماره ۲۲۷ - آن را که طریق نیکبختی باید
شماره ۲۲۸ - غافل منشین که این زمانی است عزیز
شماره ۲۳۴ - یکباره برون نیامده از پی و پوست
شماره ۲۳۵ - داری سر کارزار میدان این است
شماره ۲۳۶ - بس خون جگر که شیخ من با من خورد
شماره ۲۳۸ - هر شیخ که او علم ندارد در تن
شماره ۲۴۱ - در دست تکلّف چو اسیری ای دل
شماره ۲۴۲ - زنهار دلا بکوش اگر باخبری
شماره ۲۴۳ - امروز درین زمانه بی یاری به
شماره ۲۴۵ - گر زانک بر کس نروم روزی چند
شماره ۲۴۸ - آنها که درین راه فلاحی باشند
شماره ۲۵۰ - ای دل تو طربناک نئی حیران باش
شماره ۲۵۱ - ای دل پس زنجیر چو دیوانه نشین
شماره ۲۵۳ - هان تا دم دهر در جوالت نکند
شماره ۲۵۴ - جز بادهٔ نیستی دلا نوش مکن
شماره ۲۵۵ - عمری به مراد خود رسیدی، بس کن
شماره ۲۵۷ - تا چند می و سماع و ساقی طلبی
شماره ۲۵۸ - تو آمده ای به پادشاهی کردن
شماره ۲۵۹ - شرمت بادا ازین تباهی کردن
شماره ۲۶۲ - سرمایهٔ عمر ابن آدم نفسی است