شماره ۱۱ - دلداری کن اگر دلی داری تو
شماره ۱۳ - از حاصل کار این جهانی کردن
شماره ۱۵ - هان تا نکنی هرآنچ بتوانی کرد
شماره ۱۶ - خواهی که تو را هرآنچ نیکوست بود
شماره ۱۷ - ای آمده گریان زتو خندان همه کس
شماره ۱۸ - اینجا اگر اندکند و گر بسیارند
شماره ۲۱ - آن به که دلت زهر بدی پرهیزد
شماره ۲۲ - تا گرد بهانه خواجه تا کی گردی
شماره ۲۳ - بیشی مطلب زهیچ کس بیش مباش
شماره ۲۴ - کاریت که از بهر خدا فرمایند
شماره ۲۵ - تا چند بری به بدگمانی گفتن
شماره ۲۶ - گر باخبری زدل دل آزار مباش
شماره ۲۷ - در دیدهٔ دیده دیدهٔ دیده بپوش
شماره ۲۸ - بامدعیان چو آب و آتش مامیز
شماره ۲۹ - گر بر سر دریا نه سبک تر زخسی
شماره ۳۰ - هر زخم که بر سینهٔ غمناک آید
شماره ۳۱ - ای دل باید که تو جفاکش باشی
شماره ۳۲ - هر کاو به جمال سروری مشتاق است
شماره ۳۴ - خوی خوش تو بهار و باغ تو بس است
شماره ۳۵ - تا ظن نبری که شاهدی روی خوش است