اخلاق

اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۱۱۰ - اندر ره عشق هر که دارد گذری اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۱۱۱ - در درد اگر تو از دوا محرومی اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۱۱۳ - هر صاحب دل که او نه صاحب نظر است اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۱۱۵ - چون آتش شهوت آبرویت را برد اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۱۳ - چون سر بنهادیم کلاهی کم گیر اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۱۵ - درمان طلب از طبیب اگر رنجوری اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۱۶ - هر کس که زدردی به دوایی برسد اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۱۷ - چون نیست [امید] خلق بر وفق مراد اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۱۸ - روزی است که دار و گیر خواهد بودن اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۲۰ - از گردش گردون که فلک گردان است اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۲۳ - گر نیست دلت شاد به تقصیر و قصور اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۲۵ - افسوس که خلق سخت کوته نظرند اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۴۶ - عاقل آن است که سخرهٔ غم نشود اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۵۱ - او را طلبی و تو منی اینت غلط اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۶ - گل گفت که من ظریف و شهر آرایم اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۷ - می گرچه به هر جای لطیف است، مخور اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۹ - تا چند زنی تو از خیال مستی اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۱۴ - حالی خواهی چنانک حال مردان اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۱۸ - تا ظن نبری که راه حق بی ادبی است اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۲۲ - در راه طلب دیدهٔ خود را خون کن