بخش ۴۵ - آخر العهد بلقاء الملک
بخش ۲ - حکایت خوارزمشاه ابوالعبّاس
بخش ۴ - تسلط اشرار
شماره ۴۵ - امیر گنه: مه تنْرِهْ تِفاکَشی کَسْ
شماره ۴۶ - امیرْ گنه: هر کسْ عَقْلْ دارنه هَدیوَسْ
شماره ۵۷ - بسا ته تِرِه اُونطورْ که وِسّه صانِعْ
شماره ۹۷ - اُونْ صورتگِرونْ که صورتهٰا کَشیینْ
شماره ۱۰۵ - امیر گنه: اینْ سَرْکه سَر پُوشِهْ یارون!
شماره ۱۲۳ - امیر گنه: بی یار به دنی دویین
شماره ۲۳۷ - منهْ دلْره تو دارْنی که یادتْ نییهْ
شماره ۲۶۹ - هرگز سخنِ کَسْ به کَسْ یار نُوویی
شماره ۲۷۵ - خوبون و خجیرونْ دیمه بیشماری
شماره ۲۸۰ - مه مَثل به اونْ یارْ بَوُوئنْ به خویشی
شماره ۱۶ - پلنگِ دَمانْ، شیرِ نَرْ ته وَرْ ماده
شماره ۲۱ - امیر گنه: عاشقمهْ کَجینه داره
شماره ۱۸ - مَرْدِمْ بِهْ تِهْ جٰا سِخِنْ گِنِنْ هِزٰارْ رَجْ
شماره ۸۰ - کی دونّه که سخنِ کی راستهْ یا وَلْ؟
شماره ۱۳۵ - ته دولتْ خورْآسٰا، اسٰا تابَندوُئِهْ،
شماره ۱۶۴ - امیر گنه: عاشق رهْ ملامت نییه
شماره ۱۷ - صَنعونْ صفتْ ترسا وَچه رهْ بَدیینْ