بخش ۱۰ - و دیگر روز چون بار بگسست - و اعیان ری بجمله آمده بودند بخدمت با این مقدّمان و افزون از ده هزار زن و مرد بنظاره ایستاده - اعیان را به نیم ترک بنشاند
بخش ۱۱ - و چون امیر شهاب الدّوله از دامغان برداشت و به دیهی رسید بر یک فرسنگی دامغان که کاریزی بزرگ داشت، آن رکابدار پیش آمد که بفرمان سلطان محمود رضی اللّه
بخش ۱۲ - و مرا که بو الفضلم دو حکایت نادر یاد آمد در اینجا یکی از حدیث [حشمت] خواجه بو سهل در دلهای خدمتکاران امیر مسعود که چون او را بدیدند، اگر خواستند و اگ
بخش ۱۳ - فضل ربیع روی پنهان کرد و سه سال و چیزی متواری بود، پس بدست مأمون افتاد و آن قصّه دراز است و در اخبار خلفا پیدا. مأمون در حلم و عقل و فضل و مروّت و ه
بخش ۱۴ - و امّا حدیث ملطّفهها: بدان وقت که مأمون بمرو بود و طاهر و هرثمه بدر بغداد برادرش محمّد زبیده را در پیچیدند و آن جنگهای صعب میرفت و روزگار میکشید، از
بخش ۲۴ - آشفته شدن کار وزیر حسنک
بخش ۲ - ادامهٔ خطبهٔ آغاز تاریخ
بخش ۳ - قصّهٔ نصر احمد
بخش ۸ - خیشخانه
بخش ۱۰ - قصّهٔ مانک علی میمون
بخش ۱۱ - قصّهٔ بوسعید سهل
بخش ۱۴ - قصّهٔ فضل سهل
بخش ۲۲ - داستان بوسهل حصیری
بخش ۲۴ - دنبالهٔ داستان بوبکر حصیری ۲
بخش ۲۵ - حکایت افشین و بودلف
بخش ۲۶ - بر دار کردن حسنک، بخش اوّل
بخش ۲۸ - بر دار کردن حسنک، بخش سوم
بخش ۲۹ - قصّهٔ عبدالله بن زبیر
بخش ۳۳ - سرگذشت سبکتگین و خواجهاش
بخش ۳۴ - حکایت سبکتگین و آهو بره