بخش ۱ - سخن گوی دهقان چه گوید نخست
طهمورث
بخش ۴ - از آن پس برآمد ز ایران خروش
بخش ۲۰ - تهی شد ز کینه سر کینه دار
بخش ۲۴ - بخندید قیدافه از کار اوی
پادشاهی بهرام نوزده سال بود
پادشاهی شاپور سوم
بخش ۳۶ - یکی اژدها بود بر خشک و آب
بخش ۴۶ - برین سان همی خورد شست و سه سال
بخش ۷ - داستان طلخند و گو
بخش ۶ - چوخواهرش بشنید کامد ز راه
بخش ۱۳ - چو خورشید خنجر کشید از نیام
پادشاهی آزرم دخت
غزل ۵۰۴ - خیز که امروز جهان آن ماست
بخش ۱۳۳ - پیش آمدن نقیبان و دربانان خلیفه از بهر اکرام اعرابی و پذیرفتن هدیهٔ او را
بخش ۱۱ - باقی قصهٔ اهل سبا
بخش ۱۱۵ - حکایت امرء القیس کی پادشاه عرب بود و به صورت عظیم به جمال بود یوسف وقت خود بود و زنان عرب چون زلیخا مردهٔ او و او شاعر طبع قفا نبک من ذکری حبیب و منزل چون همه زنان او را به جان میجستند ای عجب غزل او و نالهٔ او بهر چه بود مگر دانست کی اینها همه تمثال صورتیاند کی بر تختههای خاک نقش کردهاند عاقبت این امرء القیس را حالی پیدا شد کی نیمشب از ملک و فرزند گریخت و خود را در دلقی پنهان کرد و از آن اقلیم به اقلیم دیگر رفت در طلب آن کس کی از اقلیم منزه است یختص برحمته من یشاء الی آخره
بخش ۱۰ - در مدح شاه مظفرالدین قزل ارسلان
بخش ۱۸ - سگالش نمودن اسکندر بر جنگ دارا
بخش ۲۶ - کشتن سرهنگان دارا را