انتقادی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

عطار نیشابوری باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود شماره ۲۷ - دردا که دلی که در جهان کار نداشت عطار نیشابوری باب پانجدهم: در نیازمندی به ملاقات همدمی محرم شماره ۱۹ - قومی که زمین به یک زمان بگرفتند عطار نیشابوری باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن شماره ۴ - تا کی هنر خویش پدیدار کنی عطار نیشابوری باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن شماره ۳۴ - کی نیک افتد ترا که بد میباشی عطار نیشابوری باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن شماره ۳۵ - ای دوست اگر تو دوستدار خویشی عطار نیشابوری باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن شماره ۱۵ - خود را به محال خود دچار آیی تو عطار نیشابوری باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن شماره ۱۹ - تا چند به فکر نفس مشغول شوی عطار نیشابوری باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن شماره ۲۶ - نه در ره اقرار، قراری داری عطار نیشابوری باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن شماره ۲۷ - خود را چو زخواب و خور نمیداری باز عطار نیشابوری باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن شماره ۱۴ - گر مرد رهی، حدیث عالم چه کنی عطار نیشابوری باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست شماره ۶ - تا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیست عطار نیشابوری باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست شماره ۱۳ - ای آنکه ز نفسِ شوم در آکفتی عطار نیشابوری باب سی‏ام: در فراغت نمودن از معشوق شماره ۷ - گفتم: چو تو بردی سبق اندر خوبی عطار نیشابوری باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق شماره ۲ - دوش آمد و گفت: روز و شب می‌جوشی عطار نیشابوری باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد شماره ۲۳ - گل گفت که چند اوفتم در پستی عطار نیشابوری آغاز کتاب الحكایة و التمثیل عطار نیشابوری بخش یازدهم الحكایة و التمثیل عطار نیشابوری بخش هفدهم الحكایة و التمثیل عطار نیشابوری بخش بیست و سوم الحكایة و التمثیل عطار نیشابوری بخش بیست و پنجم الحكایة و التمثیل