شماره ۲۷ - دردا که دلی که در جهان کار نداشت
شماره ۱۹ - قومی که زمین به یک زمان بگرفتند
شماره ۴ - تا کی هنر خویش پدیدار کنی
شماره ۳۴ - کی نیک افتد ترا که بد میباشی
شماره ۳۵ - ای دوست اگر تو دوستدار خویشی
شماره ۱۵ - خود را به محال خود دچار آیی تو
شماره ۱۹ - تا چند به فکر نفس مشغول شوی
شماره ۲۶ - نه در ره اقرار، قراری داری
شماره ۲۷ - خود را چو زخواب و خور نمیداری باز
شماره ۱۴ - گر مرد رهی، حدیث عالم چه کنی
شماره ۶ - تا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیست
شماره ۱۳ - ای آنکه ز نفسِ شوم در آکفتی
شماره ۷ - گفتم: چو تو بردی سبق اندر خوبی
شماره ۲ - دوش آمد و گفت: روز و شب میجوشی
شماره ۲۳ - گل گفت که چند اوفتم در پستی
الحكایة و التمثیل
الحكایة و التمثیل
الحكایة و التمثیل
الحكایة و التمثیل
الحكایة و التمثیل