غزل ۱۰۴ - ای آنکه توئی قبله ارباب کیاست
غزل ۲۱۶ - تا کی ز صلاح من و زهد تو بگویند
غزل ۲۵۷ - از بهر من شراب بوامی که می خرد
غزل ۵۰۴ - روی دل سوی هوا کردم غلط
غزل ۵۰۵ - اهل دنیا را ز جان کندن چه حظ
غزل ۱۹۳ - سنبلت را صبا بر گل مشوش میکند
قطعه ۶ - خداوندا چنین شهری که از آب و هوا خاکش
قطعه ۷ - هوس مملکت چرا نبود
قطعه ۶۲ - کریما گوش کن گفتار نغزم
قطعه ۷۳ - صد را نوکرانت ز برو زیر شدند
قطعه ۷۴ - یا رب این قوم چه دم سرد و چه افسرده
قطعه ۷۵ - خسروا نایبان استیفا
قطعه ۸۰ - شاها وزرایی که امینان امیرند
قطعه ۱۵۷ - ایا کار و بار اعتباری نداری
قطعه ۱۵۸ - به حق المعرفت هر کس چه داند کازر و نی را
لا تدرکه الابصار وهو یدرک الابصار، طلب الهدایة والتوفیق بالعمل الصالح
در فضیلت عدالت
آغوش صحرا
در معنی اینکه ملت از اختلاط افراد پیدا میشود و تکمیل تربیت او از نبوت است
سکندر رفت و شمشیر و علم رفت