شماره ۲۸۹ - از هر چه بگفته اند پندی دارم
شماره ۱۹ - ای جوهر دینت بزرو سیم گرو
رباعی ۱۶ - ای هزل تمام هیچ و هازل همه هیچ
رباعی ۶۲ - هر چند که یار پارسا باشد گرگ
رباعی ۸۷ - از چار بلا که دور باد از خانه
رباعی ۹۵ - گر چه به تصور از خود آگاه شوی
مناجات
شمارهٔ ۱۰۰ - در مرثیۀ شرف الدین قزل ارسلان بن اتسز
شمارهٔ ۲۹ - در حق شهاب الدین
شمارهٔ ۳۵ - در معارف
شمارهٔ ۲۸ - در مدح ملک اتسز
بخش ۱۳۸ - در بیان آنکه چون سالک خلیع العذار در مشتهیات نفس و آرزوهای طبع افتاد علامت بعد و امارت طرد اوست از ساحت قرب
بخش ۱۴۹ - در معنی قوله علیه السلام الناس نیام فاذا ماتوا انتبهوا
بخش ۱۴ - جواب گفتن پدر پسر را
بخش ۷۰ - در ذکر موت و اهوال آن
بخش ۷۲ - حکایت بر سبیل تمثیل
بخش ۳ - قصه قاصد فرستادن قیصر روم به نوشیروان تا معلوم کند که با وی در چه مقام است درصدد صلح است یا در معرض جنگ و انتقام است
بخش ۲۵ - مذمت کردن حکیم شهوت را که ولادت فرزندان بی آن معهود نیست
بخش ۷۳ - وصیت کردن پادشاه سلامان را
بخش ۳۶ - مقاله هشتم در اشارت به عزلت مشتمل بر عزت که بی «عین » علم زلت است و بی «زای » زهد علت