غزل ۵۸۵۱ - ما پرده های گوش خود از هوش کرده ایم
غزل ۵۹۸۸ - عاشق صادق نیندیشد ز آتش تاختن
غزل ۶۰۱۰ - اندکی کوتاه کن زلف بلند خویشتن
غزل ۶۰۱۵ - تندخویان می زنند آتش به جان خویشتن
غزل ۶۰۸۴ - در سرانجام عمارت عمر خود باطل مکن
غزل ۶۰۸۹ - از برای کام دنیا خویش را غمگین مکن
غزل ۶۰۹۰ - تا نگردد چهره نوخط زلف را کوته مکن
غزل ۶۰۹۱ - چون دو تا شد قدت از پیری گرانجانی مکن
غزل ۶۲۸۹ - نیست امروز ز مژگان گهرافشانی من
غزل ۶۳۳۶ - بپوش چشم ز وضع جهان و عشرت کن
غزل ۶۳۶۹ - خاکم به چشم در نگه واپسین مزن
غزل ۶۳۸۴ - غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویش
غزل ۶۳۸۵ - بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکن
غزل ۶۳۸۶ - عرض صفا به اهل هنر می کنی مکن
غزل ۶۴۲۶ - دزدیده در آن ابروی پیوسته نظر کن
غزل ۶۴۹۲ - بی طلب زنهار بر خوان کسان مهمان مشو
غزل ۶۵۱۳ - ای دل غافل از اسباب جهان دست بشو
غزل ۶۵۵۳ - ای دل ز اوضاع جهان بیگانه شو بیگانه شو
غزل ۶۶۶۸ - هر کجاگیری گلی در آب معمار خودی
غزل ۶۷۲۷ - در عمارت زندگانی چند باطل می کنی؟