غزل ۶۷۶۲ - مجو چون غافلان از عالم اسباب بیداری
غزل ۶۷۶۴ - ز دل بیرون نرفت از قرب جانان داغ مهجوری
غزل ۶۸۰۹ - اگر از موج خطر چشم به ساحل داری
غزل ۶۸۱۳ - کوش تا دل به تماشای جهان نگذاری
غزل ۶۸۳۹ - به خبر چند تسلی ز رخ یار شوی؟
غزل ۶۸۵۵ - ز برگریز، دل بی قرار ازان داری
غزل ۶۸۶۱ - اگر به جسم درین تیره خاکدان باشی
غزل ۶۹۳۰ - تا کی ز جهل چاره حرص از طلب کنی؟
غزل ۶۹۳۶ - زین گریه دروغ که ای پیر می کنی
شماره ۱۷۳ - بر حسن زود سیر بهار اعتماد نیست
شماره ۴۵۸ - خار پیراهن مشو آسودگان خاک را
شماره ۶۱۴ - اگر ز تیغ کند روزگار افسر تو
شماره ۲۴ - عمر چون از چل گذشت از وی وفاجستن خطاست
شماره ۲۴۰ - عمر عزیز قابل سوز و گداز نیست
شماره ۳۴۹ - پوچ گو را بر سر گفتار بی حاصل میار
شماره ۳۶۱ - مخور فریب محبت ز ناله همه کس
شماره ۴۰۱ - ز احسان بنای دولت خود باثبات کن
شماره ۴۷۴ - حلقه هر در مشو با قامت همچون کمان
شماره ۲۶ - به فریب کسی ز راه مرو
شماره ۵ - زمانه شکل دگر گشت و رفت آن مهربانیها