اندوه

وحشی بافقی قطعات شمارهٔ ۳۸ - دریغ وحشی بافقی مثنویات از نامهٔ پرسوز و گدازی که شاعر شوریده دل به دلدار سفر کردهٔ خود نگاشته است وحشی بافقی ترکیبات شرح پریشانی وحشی بافقی ترکیبات سوگواری بر مرگ دوست وحشی بافقی ترکیبات سوگواری بر مرگ شاه وحشی بافقی ترکیبات سوگواری بر مرگ شرف‌الدین علی وحشی بافقی رباعیات رباعی ۴ - جان سوخت ز داغ دوری یار مرا وحشی بافقی رباعیات رباعی ۱۲ - جز فکر جدا شدن ز دلدارم نیست وحشی بافقی رباعیات رباعی ۲۴ - دل زان بت پیمان گسلم می‌سوزد وحشی بافقی رباعیات رباعی ۳۰ - مجنون به من بی سر و پا می‌ماند وحشی بافقی رباعیات رباعی ۳۶ - ازدیده ز رفتن تو خون می‌آید وحشی بافقی رباعیات رباعی ۵۱ - امشب همه شب ز هجر نالان بودم وحشی بافقی رباعیات رباعی ۵۴ - تا کی ز مصیبت غمت یاد کنم وحشی بافقی ناظر و منظور بیان ظلمت شب دوری و اظهار محنت مهجوری و شرح حال ناظر دور از وصال منظور و صورت احوال او در پایداری وحشی بافقی ناظر و منظور خبر یافتن منظور از رفتن ناظر و برون آمدن از شهر آشفته خاطر و به کاروان مقصود رسیدن و از نامهٔ ناظر شادمان گردیدن وحشی بافقی ناظر و منظور نامه جنون ناظر در کشتی و به طوق دیوانگی گردن نهادن وحشی بافقی ناظر و منظور خواب دیدن منظور را و زنجیر پاره ساختن وصیت جنون در بیان مصر انداختن وحشی بافقی فرهاد و شیرین گفتار در رفتار خادمان شیرین به طلب نزهتگاه دلنشین و پیدا نمودن دشت بیستون و خبردادن شیرین را وحشی بافقی فرهاد و شیرین گفتار در بیرون آمدن شیرین از مشکوی خسرو وحشی بافقی فرهاد و شیرین در افزونی محبت فرهاد و شور عشق او در فراق شیرین