غزل ۳۸۵ - رفتی، ای ماه، که از مهر وفا میکردی
غزل ۴۱۷ - برهت ز رشک میرم، چو بغیر همره آیی
شماره ۷ - آفاق بپای آه ما فرسنگیست
شماره ۲۲ - بت گونه از آن بت حصاری گیرد
شماره ۲۷ - ای دریغا کزین منور جای
شماره ۵۶ - اگر ز آتش رخسار او نسوزد مشک
شماره ۱۴۱ - فغان از آن دو سیه زلف و غمزگان که همی
شماره ۵۲ - همه دیده پر خون و رخ پر سرشک
شماره ۵۴ - نشست و همی راند بر گل سرشک
شماره ۵۶ - به پیشش بغلتید وامق بخاک
شماره ۵۷ - همی گفت و پیچید بر خشک خاک
شماره ۷۴ - پدر گفت هر مس چرائی دژم
شماره ۷۸ - مرا در دل این بود رای و گمان
شماره ۸۹ - نه از خواب و از خورد بودش مزه
شماره ۹۱ - پدر داده بودش گه کودکی
شماره ۴۵ - مهر ایشان بود فیا وارم
شماره ۳ - گر چه ما از جزغ نیاساییم
شماره ۷ - گر شاه جهان قصۀ من بنده بخواند
شماره ۲ - تا هجر تو کرد بر وصال تو شتاب
شماره ۷ - چون بدعهدی گشت از تو این عهد درست