اندوه

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

اوحدالدین کرمانی الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة شمارهٔ ۲۳۲ - الخوف اوحدالدین کرمانی الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة شمارهٔ ۲۳۸ - الخوف اوحدالدین کرمانی الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة شمارهٔ ۲۴۶ - الخوف اوحدالدین کرمانی الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها شمارهٔ ۶۱ - الطریقة اوحدالدین کرمانی الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها شمارهٔ ۸۵ - الحقیقة اوحدالدین کرمانی الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها شمارهٔ ۱۲۵ - طلب الآخرة اوحدالدین کرمانی الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها شمارهٔ ۱۴۷ - الصّبر اوحدالدین کرمانی الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید شماره ۴۶ - تا قسم من سوخته خود حرمان است اوحدالدین کرمانی الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید شماره ۸۳ - از ذکر تو جز عشق نیاموزد دل اوحدالدین کرمانی الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید شماره ۸۴ - ای خاک در تو سرمهٔ دیدهٔ دل اوحدالدین کرمانی الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید شماره ۹۰ - با راهرو گفت خسته می دار ای دل اوحدالدین کرمانی الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید شماره ۹۱ - دل را شود از دیده فرو پای به گل اوحدالدین کرمانی الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید شماره ۱۰۶ - با دل گفتم نئی زمردان غمش اوحدالدین کرمانی الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید شماره ۱۰۷ - هر لحظه زدست غم به جان آید دل اوحدالدین کرمانی الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید شماره ۱۱۱ - ای دل گر ازین پایه فروتر نایی اوحدالدین کرمانی الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید شماره ۱۱۸ - دل با غم اگر بساختی شادستی اوحدالدین کرمانی الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید شماره ۱۳۶ - تا چند کشم غصّهٔ کس ناکس را اوحدالدین کرمانی الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید شماره ۲۴۶ - بی روی توَم زخویشتن دل بگرفت اوحدالدین کرمانی الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات شماره ۵ - سبحان الله که چه زیانم خود را اوحدالدین کرمانی الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات شماره ۱۰۵ - چون هست جهان به نیستی آلوده است