شماره ۱۶۶ - در راه خطیری که نشیب است و فراز
شماره ۱۶۸ - از ظلمت هندِ سفله انگیز مترس
شماره ۱۷۴ - ای عوج زمانه، قد چالاک بکش
شماره ۲۱۹ - نه قصّهٔ سرسری، نه بازی ست سخن
شماره ۲۳۸ - تا ناله، درفش کاویانی نکنی
شماره ۱۶ - باغ و بهار سازد، جیب و کنار خود را
شماره ۱۱۱ - هر سو که بود میل تو، جای تو همان است
شماره ۲۱۵ - مرنج از طعنهٔ خصم و مکن عرض کمال خود
شماره ۲۲۱ - عزلت طلب از پایهٔ اقبال نیفتد
شماره ۳۲۴ - خوش آن ساعت که از فیض سحر شاداب برخیزی
شماره ۲۵ - چون دانستی که از کجا آمده ای
شماره ۲۷ - هر چند که در ملک فنا آمده ای
بخش ۱ - مقدمه و حکایت اول از احمد بن عبدالله خجستانی
شماره ۱۴۹ - مرد این میدان نه ای همچون زنان در خانه باش
شماره ۴ - انام افضل ایّام و افتخار انام
شماره ۱۸ - یک خنده فدای عالمی کن
شماره ۲۷ - ره خلق دادی به خود جاده باش
شماره ۸ - ای بستۀ بند هوی و هوس
شماره ۱۱۹ - اگر روزانه باشد یا شبانه
شماره ۱۹ - شیخ گفت: من صح قصده الینا وجب حقّه علینا، هرکه قصد اوبدین راه درستتر این راه بد