شمارهٔ ۲ - بر تخت نشستن شاه اسماعیل
شمارهٔ ۲۷ - بر تخت نشستن شاه اسماعیل
شمارهٔ ۳۹ - دریغ از جان قلی
شمارهٔ ۴۱ - بنای بخت بنیاد
در سوگواری حضرت حسین«ع»
رو به میدان معانی کردن و تیغ دو زبان برآوردن در مدح شهسواری که از دو انگشت نوک تیغ دو سر دیدهٔ شرک را کور نمود و از بنان ذوالفقار پیکر باب خیبر گشاده
شیر حکمت از پستان خامه گشادن و طفل فسانه را در مهد خیال پرورش دادن در آغاز حکایت عشقبازی و ابتداء روایت نکته سازی
قصیده ۴ - سلام کن ز من ای باد مر خراسان را
قصیده ۵۷ - چونکه نکو ننگری جهان چون شد؟
قصیده ۵۸ - گزینم قران است و دین محمد
قصیده ۱۰۸ - ای خردمند و هنر پیشه و بیدار و بصیر
قصیده ۱۲۲ - پشتم قوی به فضل خدای است و طاعتش
قصیده ۱۲۷ - گردش این گنبد و مکر و دهاش
قصیده ۱۴۶ - امتت را چون نبینی بر چه سانند؟ ای رسول
قصیده ۱۸۱ - که پرسد زین غریب خوار محزون
قصیده ۱۹۰ - درد گنه را نیافتند حکیمان
قصیده ۱۹۷ - از کین بتپرستان در هند و چین و ماچین
قصیده ۲۵۴ - آمد و پیغام حجت گوشدار ای ناصبی
قصیده ۲۶۳ - بهار دل دوستدار علی
رباعی ۴ - با گشت زمان نیست مرا تنگ دلی