تفکر

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

عطار نیشابوری بخش چهاردهم الحکایه و التمثیل عطار نیشابوری خسرونامه در خاتمت کتاب گوید عطار نیشابوری باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه شماره ۴۳ - هم بر کف ودود، مُلْک بتوانی راند عطار نیشابوری باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه شماره ۸۵ - زان روز که از عدم پدید آمدهایم عطار نیشابوری باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد شماره ۳۸ - در دریایی که نه سر و نه پا داشت عطار نیشابوری باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد شماره ۴۸ - در بادیهای که پا ز سر باید کرد عطار نیشابوری باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید شماره ۲ - این سودایی که میدواند ما را عطار نیشابوری باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید شماره ۴۴ - چندان که ز عالم پس و پیشش دیدم عطار نیشابوری باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید شماره ۷۵ - آن مرغ عجب در آشیان کی گنجد عطار نیشابوری باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است شماره ۱۲ - چون محرم هم نفس نهای، تو چه کنی عطار نیشابوری باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است شماره ۱۸ - جان شیفتهٔ الست می پنداری عطار نیشابوری باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است شماره ۲۰ - جمشید به گلخنی در افتاد و برفت عطار نیشابوری باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا شماره ۲ - هرچیز که آن برای ما خواهد بود عطار نیشابوری باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا شماره ۴۷ - ما هر دو جهان زیر قدم آوردیم عطار نیشابوری باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی شماره ۷ - احوالِ جهان سخت عجیب افتادهست عطار نیشابوری باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی شماره ۳۸ - دل هرچه که دید خشک لب دید همه عطار نیشابوری باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان شماره ۴ - قومی ز محال در جنون افتادند عطار نیشابوری باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان شماره ۱۱ - هر چند ز ننگِ خود خبردار نهایم عطار نیشابوری باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان شماره ۳۱ - در حیرانی بنده وآزاد هنوز عطار نیشابوری باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود شماره ۲۹ - گاهی به هوس حرف فنا میخوانیم