شماره ۴ - مردند همه، در هوسی، چتوان کرد
شماره ۲ - دریاست جهان که تخت اینجا بنهد
شماره ۱۷ - هر دل که نه در زمانه روز افزون شد
شماره ۸ - چون درد ترا تا به ابد درمان نیست
شماره ۴۳ - بی ره رفتن، رموز میاندیشی
شماره ۱۲ - با عشق، وجود خود برانداخته به
شماره ۱۴ - تا چند ترا ز پرده بیش آوردن
شماره ۳ - چون مرگ در افکند به غرقاب ترا
شماره ۱۲ - چون پنداری در بُنهٔ ما افتاد
شماره ۲۷ - جانی است درین راه خطرناک شده
شماره ۳۴ - دیرست که دور آسمان میگردد
شماره ۵۵ - از عمر گذشته عبرتی بیش نماند
شماره ۳۴ - گر در همه عمر در سفر خواهی بود
شماره ۳۶ - هر روز به عالمی دگرگون برسی
شماره ۴ - گفتم:به غمم قیام کی بود ترا
شماره ۴۱ - گفتم: جانا هیچ کسی جانان یافت
شماره ۱۷ - آن پسته میان مغز چون افتادست
شماره ۴۱ - گر سبز خطی است، گوشهای خالی گیر
الحكایة و التمثیل
رباعی ۳۶ - کی باشد و کی بحال خود پردازم