غزل ۱۰۴۱ - خیال خوشنگاهان باز با شوخی سری دارد
غزل ۱۰۸۱ - دلگداخته بر شش جهت بغل واکرد
غزل ۱۰۹۲ - گرد مرا تحیّر، صبح جنون سبق کرد
غزل ۱۱۸۳ - صبحی که گلت به باغ باشد
غزل ۱۲۰۱ - ما راکه نفس آینه پرداخته باشد
غزل ۱۲۱۱ - در این خرابه نه دشمن نه دوست میباشد
غزل ۱۲۱۶ - راحت دل ز نفس بالفشان میباشد
غزل ۱۲۲۹ - شب که از شور شکست دل اثر پرزور شد
غزل ۱۲۳۰ - هرکجا عشاق را درد طلب منظور شد
غزل ۱۲۶۴ - شب حسرت دیدار توام دام کمین شد
غزل ۱۲۷۷ - دل باز به جوش یارب آمد
غزل ۱۲۸۸ - به هرجا باغبان در یاد مستان تاک بنشاند
غزل ۱۲۹۶ - در گلستانی که چشمم محو آن طناز ماند
غزل ۲ - کوی عشق است و همه دانه و دام است این جا
غزل ۷۰ - دریا فراخ و کشتی ما بی معلم است
غزل ۷۸ - کوی عشق است این که در هر گام صد عاقل گم است
غزل ۱۰۶ - زبان ز نکته فرو ماند و راز من باقی است
غزل ۱۳۸ - یک سخن نیست که خاموشی از آن بهتر نیست
رباعی ۱۱ - از کوتهی، ار عمر درازت هوس است
رباعی ۸۰ - نی در غم فرزند و زن و خویشم من