تمثیل

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۴۳ - شمع آمد و گفت: اگر لبم پُرخنده است عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۴۶ - شمع آمد و گفت: زود بیرون رفتم عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۴۸ - شمع آمد و گفت: اینهمه بیچارگیم عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۴۹ - شمع آمد و گفت: رختِ رفتن بستم عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۵۰ - شمع آمد و گفت: دل گرفت از خلقم عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۵۱ - شمع آمد و گفت: این سفر افتاد مرا عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۵۲ - شمع آمد و گفت: شهر پر خندهٔ ماست عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۵۳ - شمع آمد و گفت: دادِ من باید خواست عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۵۴ - شمع آمد و گفت: آمده‌ام شب پیمای عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۵۶ - شمع آمد و گفت: یارِ من خواهد بود عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۵۷ - شمع آمد و گفت: میفروزم همه شب عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۶۰ - شمع آمد و گفت: اگر تنم غم کش خاست عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۶۱ - شمع آمد و گفت: این تن لاغر همه سوخت عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۶۲ - شمع آمد و گفت: جان من پُردرد است عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۶۳ - شمع آمد و گفت: آنِ عشقم همه شب عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۶۴ - شمع آمد و گفت: بر تنِ لاغر خویش عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۶۵ - شمع آمد و گفت: هر که مردی بودست عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۶۶ - شمع آمد و گفت: دامنی تر داری عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۶۸ - شمع آمد و گفت: زاتش افسر دارم عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۷۱ - شمع آمد و گفت: خویشتن میتابم